Nog met de Barré des Ecrin in de benen kwamen we, Jozua, Roel, Matty en ik, aan op de camping les deux glaciers in Chamonix. William en Andreas waren al aangekomen met de nieuwe, knalgele bus van Andreas. Matthias Knaus, onze gids voor de week, was er ook al. Nadat iedereen geïnstalleerd was, de tenten een paar keer verzet waren en de campingstoelen werden bovengehaald, polste Matthias naar onze verwachting voor de week. Topo’s werden boven gehaald en wilde plannen gesmeed. Deze werden al snel wat getemperd na het raadplegen van het weerbericht. De vooruitzichten waren niet super maar het enthousiasme des te groter en een beetje wind of regen kon de pret zeker niet bederven. Morgen op het programma, met het eerste treintje vanuit Montenvers richting Mer de Glace voor wat sneeuw-en ijsscholing. Nog snel in het donker al het nodige aan de gordel en in de rugzak vooraleer achteruit te zakken in de campingstoel met een pintje in de hand.

De wekker, het is 6u45, uitslapen in de bergen. Mooi op tijd parkeren we de MC-bus op een van de weinige gratis parkeerplaatsen in Chamonix. Het voelde goed om de D-schoenen terug aan te hebben. Behalve dan voor William, die plots besefte dat zijn D-schoenen nog op de camping stonden. Na enkele minuten zagen we de eerste trein voor ons neus vertrekken. Gelukkig was het niet lang wachten op de volgende en stonden we al snel op de gletsjer. Met de grandes Jorasses op de achtergrond oefenden we  de technieken die nodig zijn voor het voortbewegen op een gletsjer en in steiler ijs. Ook zetten we onze eerste stapjes in de wondere wereld van het ijsklimmen. Terug op de camping werden de topo’s nogmaals boven gehaald om onze opties te bekijken voor de komende week. Al snel ontstond er een verlanglijst, de ene verwachting al wat spectaculairder dan het andere.  Een kort bezoek aan L’Office de Haute Montagne  de volgende dag zou ons vertellen welke routes er in goede conditie waren.

Voortbewegen op steiler ijs met een vast touw. © Roel Goris

IMG_5238

Roel in de moulin die dienst deed als geïmproviseerde waterval.

IMG_6165

Andreas die het niet kon laten te boulderen op de gletsjer. © Roel Goris

Door het voorspelde slechte weer werd dag 3 doorgebracht aan de andere kant van de vallei, Les aiguilles rouges. Op het programma een traversée van Aiguille Crochues. Ideaal  voor het oefenen van het gebruik van verkort touw en afzekeren op een rotsgraat. Na een fantastische wandeling naar beneden werd er koers gezet naar L’Office de Haute Montagne. Jozua nam in het gesprek het voortouw met zijn verbazend uitgebreide kennis van de ons omringende toppen, waarschijnlijk van de vele uren doorgebracht op CampToCamp. Het werd al snel duidelijk: door het warme weer was er niet veel dat in goede conditie lag.

IMG_5270

Afdaling van Aiguille Crochues, met vlnr. Aiguille verte, Dru en Grandes Jorasses. © Roel Goris

Het zou La petite tête blanche via de noordwand worden. Met de lift in Le tour trokken we richting refuge Albert Premier, om zo col du Tour over te steken en uit te komen op de noordwand. Na een snel middagmaal begonnen we aan de eerste touwlengte. Voor velen de eerste ervaring op een ijswand van 50-55°. Na de derde touwlengte en een laatste stukje in wat “lossen brol” stonden we op de top.  Een korte afdaling bracht ons terug op de gletsjer. De lift sloot binnen 1u45min, als we ons haasten konden we de lift misschien nog halen en ons zo de extra 733 hm afdaling besparen. Het werd een ware spurt tot aan de lift. Voor Andreas en William die als laatste in de cordée op de gletsjer liepen een iets minder aangename ervaring. Gelukkig haalde iedereen de lift en konden we de dag afsluiten met een heerlijke pizza in La Caveau.

IMG_5337

Jozua in de eerste touwlengte, noordwand La petite tête blanche. © Roel Goris

IMG_5342

Andreas op de relais. © Roel Goris

Noordwand Le petit tête blanche.

Noordwand La petite tête blanche. © Roel Goris

Dag 5, met een frisse geest en vol enthousiasme vertrokken we richting lift, Le grand Montet. Het plan voor vandaag, La petite Aiguille Verte. Niets vermoedend stappen, zoals gewoonlijk, Matthias en ik, naar het loket. Hier kregen we tot onze grote ontgoocheling nog maar eens te horen dat de liften gesloten waren wegens te veel wind. We mochten binnen twee uur nog  eens bellen om te horen of er al iets veranderd was. Twee uur later was de wind nog steeds niet gaan liggen en was het nog beginnen regenen ook! Tot daar de La petite Aiguille Verte. Dan maar enkele reddingstechnieken oefenen op de camping.

Uitgeregend reddingstechnieken oefenen op de camping.

Uitgeregend reddingstechnieken oefenen op de camping. © Roel Goris

Donderdag stonden we met goede moed op. De planning zou ons vandaag naar de Torinohut brengen, om van hieruit La tour Ronde te beklimmen en hier enkele sneeuwoefeningen te doen.
De dag erna zouden onze beentjes ons bij het eerste ochtendgloren over la Pointe Lachenal en de Cosmiquegraat richting Aiguille du Midi sturen. Een telefoontje naar Chamonix infodienst gooide echter flink wat roet in het eten. De skiliften waren door het slechte weer alweer gesloten. Weg Torinohut, weg tweedaagse avontuur. Dan maar klimtraining over Les Clochers de Planpraz. Andreas die zich wat griepig voelde en Maarten die niet deftig op zijn ontstoken voet kon staan, besloten een dagje op de camping te blijven waarna de anderen vertrokken voor een dagje rots. Hoogtepunt van de dag: een tyrolienne tussen twee clochers.

Na een mislukte start van de tweedaagse, werd het Cosmique-en Lachenalplan naar een eendaagse geschoven. Nog voor de zon haar eerste stralen op de Mont Blanc liet schijnen, schreeuwde onze wekker ons de tent uit om richting Aiguille du Midi te vertrekken. Maarten, met een steeds dikkere en rodere voet wuifde ons uit om zelf richting dokter te trekken. De overige zes trokken dus met de lift omhoog om op de gletsjer een eerste standplaatsoefening te doen. Na heel wat touwgefroemel en geknutsel trokken we eindelijk verder de gletsjer af. Aangekomen aan de noordelijke ijswand van de Pic Lachenal, merkten we dat een van de touwen tijdens de oefening was achtergebleven. Jozua en Roel trokken in sneltreintempo terug richting start om onder triomfantelijk trompetgeschal, met het bewuste touw, de anderen terug te vergezellen die zich ondertussen op de ijswand uitleefden. Herenigd bereikten we de Pic Lachenal, om van daaruit de gletsjer terug over te steken richting Cosmique. Een kort intermezzo met T-ankers en glij- en remoefeningen later, trotseerden we de laatste hoogtemeters van deze cosmiquegraat richting het liftstation van Aiguille du Midi. Beneden vonden we Maarten terug die een halve dag dokters, ziekenhuizen en zelfs operatietafels had overleefd. Voor ons allen dus nog een stevige dag, die in Chamonix werd afgesloten met een overheerlijke burger. De kers op de taart van een aangename stage.

Met dank aan Roel voor de laatste twee alinea’s.

IMG_6322

Pic Lachenal © Roel Goris

Advertenties