Video Voie des Suisses

Vrijdagavond waren het de uitreikingen van de Piolet d’or. De 2 winnaars zijn de Vertical Sailing expedition van Nicolas Favresse, Olivier Favresse, Sean Vilanueva en Ben Ditto. En de eerstbeklimming van Mount Logan zijn Zuidoostwand door Katsutaka Yokoyama en Yasushi Okada.

Uitreiking piolet dor ©Keese Lane

De ethiek en de kameraadschap van Favresse en co. (trouwens een van de weinige piolet d’or’s ooit aan een zuivere rotsbeklimming gegeven ) en het engagement van de Japannen waren de doorslaggevende factoren. En dit terecht lijkt me!

Meer info op alpinist of piolet d’or zelf

Touren in de Lyngen Alpen

13 woensdag apr 2011

Posted by Yannick in Andere

≈ 2 reacties

Tags

Dirk Houttequiet, Gert Houttequiet, Lyngen Alpen, noorwegen, toerskien

Er zijn zo van die dagen dat je liever geen mails van Dirk en Gert Houttequiet krijgt (De ouders van An). Als fervente tourskiers en ware Scandinavië-adepten was een weekje touren in de Lyngen Alpen de ideale mix van ontspanning en inspanning voor hen. Geniet maar mee van de beelden:

Tja, als er enkel maar water tussen de bergen ligt...

Een berghutje, Noorse stijl

Touren tussen de fjorden, ver boven de poolcirkel

A room with a view

Verstoppertje spelen op Noorse wijze...

Een weekje toerskiën in de Noorse Lyngen Alpen in de buurt van Tromsö met een internationale groep met zwitsers, fransen, engelsen en 1 oostenrijker.
Zoals de Zwitsers zeiden over deze week: “ Ce n’était pas dégueullasse”. Zoals jullie op de foto’s kunnen zien… Sneeuw en nog eens sneeuw, een waterzonneke, een hut waar het gras al op het dak groeit, gezellige beddebakken,
en wat heeft een boot nu met toerskiën te maken? Kortom weet niet of ik jullie deze beproeving wel zou aanraden :-)
Groetjes

Dirk & Gert

Richard Cranium Mémorial

12 dinsdag apr 2011

Posted by Sam Van Brempt in Mount Coach

≈ 1 reactie

Tags

les droites, Maxime De Groote, Richard Cranium Memorial, Sam Van Brempt, Tim De Dobbeleer

Na ons dagje uit op de courtes waren we op zoek naar iets groters. Welke opties in ons achterhoofd zaten zijn even niet van belang maar ofwel zouden we op 2 dagen niet terug bij de auto geraken, ofwel was de kans groot dat de route droog lag. Na wat wikken en wegen betalen we liever een lift voor een route die beklimbaar is dan onderaan de wand te zien dat we nooit boven zullen geraken.

Les Droites, Richard Cranium Mémorial (IV 5 5c, 800m )

Op de blog van Enrico Bonino kwamen we een tot voordien onbekende route tegen. Richard Cranium Mémorial (IV 5 5c, 800m ) op de Droites, in 1994 geopend door Blanchard en Twight. De route loopt voor een 500 tal meters langs het couloir naar de Col de l’aiguille Verte en volgt dan een lijn goulotten doorheen de noordwand van de Droites.

Avondzon op de Grand Montets

Zaterdagavond naar boven voor een nachtje in het (overbevolkte ) Grand Montets liftstation. Vanaf 1 uur snachts begonnen er mensen te vertrekken onze wekker stond om 3 uur maar juist dan is het eindelijk rustig en slapen we er los door. Een uurtje later worden we wakker en pakken snel ons boeltje om ons uurtje achterstand in te halen.

Tim bij de eerste moeilijkheden

Met de approcheskis dalen we af tot onderaan de wand. Na een 400 meter couloir binden we ons in en klimmen richting de goulotte. Maxime neemt de eerste blok, sneeuwvelden wisselen zich af met leuke goulotten, mixte stukken en steile trappen. Het ijs is behoorlijk dun en vaak klimmen we lengtes simulataan om een goede relais te vinden. Omdat we tegen ‘s avonds naar huis moeten rijden hadden we beslist om de noordwand van de droites terug af te rapellen. Stilaan begin ik me toch af te vragen hoe we dit gaan klaren, 1000m rapellen op abalakovs als er soms zelfs geen 13cm ijsvijs in gaat. Terwijl Tim de volgende blok neemt kan ik me lekker druk maken…

Maxime klimt de laatste moeilijke lengte

Helemaal boven in de wand klimt Tim nog een prachtige lengte waarna de berg platter gaat liggen. Hoewel het volgens de topo maar 300 meter moeilijkheden zijn hebben we er ondertussen al 8 touwlengtes opzitten waarvan enkele simultaan. We klimmen nog een lengte door makkelijker terrein maar een beetje onder de topgraat en wellicht nog een anderhalf uur van de eigenlijke top besluiten we terug te keren zodat we met het laatste licht kunnen rapellen. De eerste rappels doen we nog langs de route, dan volgen we de goulotte van babtistoune om zo snel mogelijk in het centrale couloir af te dalen. Rond 10 uur zijn we terug beneden.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Geen top, maar best een mooie route.

Climbed the Richard Cranium mémorial on the Droites last sunday. We made a fast approach by skis and left them beneath the wall. The main couloir is a mix of firn and soft snow, just before the start of the difficulties there was a bit black ice. Higher up it was really nice climbing, everything was nicely covered up with ice and firn. al dough placing screws wasn’t easy. On a lot of places the ice was thin.

We rappelled following the highest part of the route, then followed Babtistoune till the main couloir. Some rappelling places we found back, sometimes we had to make new ones. Look at Enrico Benino’s post for the rappel line.

Voie des Suisses

11 maandag apr 2011

Posted by Sam Van Brempt in Mount Coach

≈ 2 reacties

Tags

Courtes, Maxime De Groote, Sam Van Brempt, Tim De Dobbeleer, Voie des Suisses

Best grappig hoe met de jaren je kijk op routes veranderd. 5 jaar terug leek dit een enorm zware en lange route, geleidelijkaan wordt die haalbaar, dan begint je “rack” te krimpen, misschien laat je het touw voornamelijk in de rugzak of neem je de ski’s mee. Om dan uiteindelijk 6 jaar nadat je de eerste keer een foto van die berg zag het touw enkel even voor de afdaling gebruikt.

Tim, Maxime en ik (Sam ) hebben een weekendje vrij dat mooi samenvalt met goed weer in Chamonix. Om vrijdag half 3 ’s morgens komen we aan in Chamonix. Nog geen 5 uur later staan we klaar aan het Grand Montets liftstation. Les Voie de Suisse op Les Courtes met de eerste bak is het plan. Nu ja, de eerste bak lukt niet maar we mogen blij zijn dat we uiteindelijk om half 10 de ski’s onder de voeten kunnen klikken.

In een rotvaart naar de Argentière-gletsjer en de vellen onder tot aan de voet van de Courtes. Tegen 11 uur zijn we vertrekkensklaar. De gehele route ligt in prachtige firn, we vorderen dan ook behoorlijk snel, en desondanks dat de laatste maand niemand van ons in de bergen was, staan we een goede 4 uur later op de top van de Courtes. Afklimmen doen we via de 50° noordoosthelling maar hier worden we toch stilaan ingehaald door onze vermoeidheid en slaaptekort. Al slenterend halen we onze ski’s op en met het nodige gesukkel geraken we in de avondzon beneden.

Maar vooral hadden we genoeg tijd voor de nodige foto’s, film en plezier!

: Tim en Maxime op weg naar de start

: Maxime lager in de route

: Spindrift

: Tim lager in de route

: Tim in de Crux

: Tim en Maxime 200 meter onder de top

: sjah, de betere topfoto

A nice day out on the Voie des Suisses route of the Courtes. Approche with skis which we left at the glacier. Went up the slope in easy snow (10cm ). The route itself was perfect, firn all over. maybe 3 meters hard ice and, 80 meters soft snow. We climbed it simulsolo but i guess it is not so easy to protect. Except the steeper parts you can’t find much ice to place a screw, so bring nuts etc. For the descend we climbed down the NE slope.

klimnieuws

06 woensdag apr 2011

Posted by Sam Van Brempt in Andere

≈ Een reactie plaatsen

Tags

Eiger, Grandes Jorasses, Jorasses, Matterhorn, Mt Edgar, Vimeo, xeulian Feng

De winter zit er officieel al bijna 2 weken op. Desondanks het enorm mooie weer in de Alpen is het een beetje stil de laatste tijd. Toch duiken er hier en daar enkele mooie verhalen op.

Een nieuwe route op de droites en een winterbeklimming van de Walker pijler. Maar de meest opmerkelijke gaat volgens mij naar enkele fransen (Patrice Glairon Rappaz, Cédric Perillat-Merceroz en in de eiger ook Paulo Robach) die afgelopen winterseizoen, de 3 grote wanden langs niet zo voor de hand liggende routes hebben geklommen.

4 dagen in Rolling Stone op de Jorasses, op 7 dagen een en bijna volledige beklimming van de Harlin Direct op de Eiger (bij de “white spider” zijn ze door slecht weer naar de Heckmair afgeslagen) en 4 dagen in Gogna-Cerrutti op de Matterhorn.

Maar omdat hier weinig mooie beelden van zijn iets totaal anders. Na hun avontuur op Xuelian Feng in 2009, wat volgens mij een van de mooiste beklimmingen van de laatste jaren is. Klommen in november 2010 Kyle Dempster en Bruce Normand 2 nieuwe routes in de Chinese Sichuan provincie. Een ervan was op de Oostwand van Mt Edgar, deze enorm mooie berg is jammer genoeg vooral gekend door Johhny Copp, Micah Dash en Wade Johnson die er sinds 2009 verdwenen zijn…

Achteraf gaven ze gerust toe dat het een linke boel was. “Other mountains I have climbed have left me feeling proud and almost warm inside. They gave me a sense of my strength,” “Edgar has left me feeling empty both mentally and physically… Mt. Edgar has a high level of risk and objective hazard to it—not something that I am comfortable or proud about ascending… I don’t ever want to climb a mountain with levels of danger similar to Edgar ever again.”

Hier 2 filmpjes die sinds kort online staan!