Tags

, , , , ,

Nu bijna alle sneeuw verdwenen is begint opnieuw de voorbereiding op de zomer. Hierbij komen dan ook enkele herinneringen aan vorige zomer terug opzetten. In september vorig jaar zaten we met een afdeling van Mount Coach in Yosemite. Van die periode is er maar bitter weinig verslaggeving doorgelekt naar de site. Onderstaand verslag probeert dit tekort aan informatie toch een beetje goed te maken…

Na enkele weken op Camp 4 en de nabije rotswanden te vertoeven kwam Steck Salathé ter sprake. Een route die gekenmerkt wordt door de vele chimneys. Veel overtuiging was er niet nodig en de volgende ochtend vertrokken we tegen half 6 richting Sentinel rock. Het bleek al snel dat deze route niet zo vaak beklommen werd. Het vage en soms ontbrekende pad leidde ons naar de voet van één van de weinige routes op deze wand. Het laatste deel van de instijg bestond uit enkele steile richels met losse blokken en glad gras. Hier uitschuiven bleek dan ook helemaal geen optie! Gelukkig viel de start van route goed op en konden we op een mooi uur beginnen klimmen. Tijdens de eerste lengtes werd al snel duidelijk dat er met de quotaties van de off-with barsten en chimneys niet te lachen valt. De combinatie tussen chimney en polished graniet zorgde voor  heel wat stress, bloed en zweet. Na nog meer chimney’s en enkele spannende dals kwamen we aan de relais net voor “The Narrows”. Een off-with barst waarbij het breedste punt zodanig diep in de rots loopt dat het meer op een grot lijkt. Reeds na enkele meters beklaagde ik mijn hoogmoed om hierdoor te klimmen. Als ik diep inademde kon ik zowel mijn armen als benen lossen zonder naar beneden te schuiven. Ook de helm had ik al op de relais moeten achterlaten. Of ik was te dik, of ik had te weinig lef, maar enkele lastige minuten later stond ik terug op de relais. Met een klein hartje dan maar begonnen aan de off-with die buitenom loopt, en even later klikte ik met van de adrenaline bevende handen mezelf vast aan de relais. De schreeuw was een combinatie van opluchting, euforie en het bedoelde touwcommando. We waren echter nog maar halverwege en de daaropvolgende lengtes moesten zeker niet onderdoen voor deze barst. Na de laatste run-out chimney die gelukkig voor Bram was stonden we rond 4u op de top. De oneindig durende afdaling over gladde rots en door puincouloirs probeerde dit euforisch gevoel nog even te bederven, maar eens teug op de camping was dit nog maar een vage gedachte in vergelijking met de net geklommen route.

Bram Vandendriessche en Jasper De Coninck

Image

Bram in één van de eerste Chimney’s    (c) Jasper

Image

Jasper aan het lie-backen ergens halverwege    (c) Bram

Image

Climbing with a view…     (c) Bram

Image

Chimney’s, chimney’s and chimney’s     (c) Jasper

Image

Vertrek uit “The Narrows”    (c) Bram

Image

Bram net boven the Narrows   (c) Jasper

Image

Bram in de laatste lengte    (c) Jasper

Advertenties