Tags

, , , , ,

Het eerste deel van ons verslag in Taghia (Marokko) kon je hier lezen, hierbij het vervolg.
De halve mislukking van de klimroute “Black Wolf” speelde nog door ons hoofd. Vooraleer iets groter te ondernemen wilde we toch eerst nog wat meters klimmen. Zondag zou het dus echt ambitieus worden: iets meer dan 600 meters klimmen. We zouden starten met “Au nom de la Réforme” ED- 300m 6c max (6b+ oblig) op de Taoujdad en vervolgens “Belle et Berbère” TD+ 330m 6b+ max (6a+ oblig) op dal klimmen gequoteerd door monsieur PIOLA!

Matti in de 3de lengte van “Au nom de la Réforme” Taoujad

Op zich is “Au nom de la Réforme” geen extreem lange route, jammer, want de rots is compact, recht en magistraal om te klimmen. Max klom de 3de lengte voor, misschien wel de mooiste lengte. Zeer technisch, kleine regletten met enkele geëngageerde passen net onder de relais. De moeilijkheden in deze route waren relatief, het was vooral genieten van de klimmerij. Na een eenvoudigere uitklim hadden we duidelijk nog energie. We ‘repten’ ons tot de top van de Taoujdad, afklimmen, een rappel trekken en terug afklimmen tot de instijg van “Belle et Berbère” op de Paroi des Sources.

dalklimmen in “Belle et Berbère”

De 2de route was een compleet andere stijl. In tegenstelling tot de voormiddag waar continuïteit en meer atletisch vermogen moest aangesproken worden, vereiste “Belle et Berbère” dat er uit een ander vaatje getapt werd. Technisch voetenwerk, weinig grepen, kortom, echte dal waarop we toch wel gezweet hebben, hard voor z’n niveau! Geopend door M. Piola en R. Robert…
Op het einde van de dag waren we perte total. Moe geklommen maar vooral afgepeigerd omdat we de 2e route met veel te weinig water hebben aangevangen. Het werd wel de warmste dag met de meeste zon, lekker aangenaam om te zekeren op de standplaats maar misschien net iets te warm om te klimmen.

Max bijna boven in “Belle et Berbère”

De volgende dag moesten we toch even bekomen vooraleer iets groter aan te vangen. Onze ogen waren sinds begin van de reis gericht op een paar grotere projecten. Het slechte weer bracht onze plannen letterlijk in het water. Maar we begonnen ons toch sterker te voelen en het werd tijd om de canyon te gaan verkennen (de aanloop naar de route “Les Rivières Pourpres”). Door het slechte weer was er dit jaar veel meer water in de canyon en vooraleer dit wegtrok moesten we zeker 2 weken droog weer hebben. Dit hadden we niet, dus dan maar de canyon in met veel water… Stilaan geraakte we vooruit en een stuk hebben we geëquipeerd met een vast touw. Tot aan the-point-of-no-return (een hachelijke oversteek en goed nat gegarandeerd) ging het vlot. Hoe we het vervolg moesten aanvangen was voor ons beiden een raadsel… springen over het water? erin vallen? erdoor wandel? erdoor zwemmen? De zeer sterke stroming deed ons twijfelen en in het water vallen was absoluut geen optie. Na een tijdje twijfelen dan maar terug keren en verder genieten van onze “rustdag”.

De volgende dag (dinsdag) waren we vroeg op pad: de wekker om half6, een uurtje later vertrokken. De canyon was deels door ons geëquipeerd tot aan the-point-of-no-return. We hadden er beide van wakker gelegen, zenuwachtig over geweest maar op het moment zelf leek het een koud kunstje. Max gaat op de gladde dal-steen staan, knikt naar mij, gooit de touwen over en springt over het water! Zonder een woord tegen elkaar te zeggen volg ik direct: springen, ver springen en zeker niet vallen. Waarschijnlijk was de wil om “Les Rivières Pourpres” (ABO 500m, passen tot 7c, 7a oblig) te doen sterk genoeg. Nog even een 50 meter lange 5c traverseren en verder de canyon door.

Iets later om 8u, vielen we spreekwoordelijk achterover: we staan onderaan de route! Letterlijk achterover vallen eigenlijk ook: stijl, de eerste 200-tal meters zijn overhangend, dakjes en daken.

Matti in de 1ste lengte van “Les Rivières Pourpres”

Max hogerop : ambiance !

Een kleine maand na het toppen van de route zijn de kleine details ontgaan maar het geheel is zo fantastisch. De ambiance op de relais met steeds veel lucht, veel wind, veel hangen, nooit echt recupereren, lengtes die alsmaar langer worden naarmate we hoger komen in de route. De spanning toen er bewolking opkwam toen we starten en twijfelen of het zou gaan regenen… De 10 eerste pijnlijke hang-relais, de mentaal om door harde passen in geëngageerde passages te gaan, af en toe een val…
De laatste echt harde lengte gaf het gevoel van “Roddelar” of een ander fantastisch sportklimmassief te zijn, een sportklimroute op 350m hoogte, uitkijken over Taghia en de Paroi des Sources. Na een korte ontlading boven was het besef er dat het al wat later was, uiteindelijk waren we terug in de gîte net voordat het donker was. In totaal (gîte tot gîte) zijn we iets meer als 12u onderweg geweest.

Matti aan de relais in de 6de lengte

Max in “Les Rivières Pourpres” geopend door A. Petit & M. Piola

De haulbag in de 11de lengte… het blijft maar luchtig.

De dag erna ben ik samen met Erik op de Paroi des Sources “Le rêve D’aicha” TD- 255m 6a+ max gaan klimmen. Volledig ‘brak’ op onze rustdag maar belofte maakt schuld. 🙂

De volgende dag had ik met Max gepland om “Canyon Apache” ED- 300m 6c te klimmen. Het was onze laatste klimdag. Helaas is dat er niet meer van gekomen : wederom zaten de natuurelementen tegen en stonden we op in een sneeuwtapijtje. Dat was de voorbode van een redelijk onderhoudende terugreis, ook spannend! Aangekomen in Marrakech kwamen we in het meest slechte hotel ooit : het regende er letterlijk binnen, gelukkig was het wel goedkoop, misschien te goedkoop… achja!

De volgende dag genoten we van Marrakech bij 25°, slenteren in de souks met veel kleuren en geuren. Vooraleer de vlucht te nemen met Max en Erik hebben we nog genoten van een heerlijke maaltijd op een prachtig dakterras boven de drukte van Marrakech, een fijne afsluiter.

Matti in de 8ste lengte van “Les Rivières Pourpres” om nooit te vergeten…

Taghia, hasta la proxima !

Met dank aan onze sponsor, buitensportwinkel K2 en onze partner, KBF !
Tekst en Foto’s : Matthias Faes en Maxime De Groote
Meer foto’s van onze klimtrip hier.

Advertenties