Hoe de man in deze positie geraakt is wil ik zelf niet weten, maar ik voelde bijna met hem mee…
wedgie-de-luxe
20 dinsdag apr 2010
Posted in Andere
20 dinsdag apr 2010
Posted in Andere
Hoe de man in deze positie geraakt is wil ik zelf niet weten, maar ik voelde bijna met hem mee…
19 maandag apr 2010
Posted in Andere
Afgelopen herfst klommen Nick Bullock en Andy Houseman de Noordwand van Chang Himal te Nepal. Hiervoor werden ze genomineerd voor de Piolet D’or. Nog geen half jaar later is Nick Bullock terug in Nepal, dit keer met Matt Helliker en Pete Benson. Samen gaan ze een poging wagen op de Zuid-oostgraat van Annapurna III.
Een interessant detail, 7 jaar geleden stond er in Alpinist magazine een artikel met de 10 grootste ongeklommen alpiene uitdagingen. Zowel deze graat als de noordwand van Chang Himal werden toen vermeld.
Door het vliegverbod komt de expeditie slechts traag op gang maar hun blog kan je HIER volgen.
16 vrijdag apr 2010
Posted in Andere
Tags
Een klein jaar geleden kon je al een filmpje van Candide Thovex zien. Een enorm goede Franse skiër die in de zomer van 2007 zijn rug brak maar er blijkbaar terug bovenop is. Het filmpje gemaakt door Enjoy Studios bestaat uit 6 minuten prachtige beelden gemonteerd op een dromerige soundtrack.
Nu is er een 2de filmpje uit, ook deze is best mooi. Welke Skyline zie je als eerste? zo op 11 seconden?
Voor wie het eerste of de Cowmerial nooit gezien heeft hier staan ze allebei.
15 donderdag apr 2010
Posted in Andere
Tags
Deze week zit de gehele Mount Coach 3 bende in Silvretta voor hun tourskistage. De eerste 2 dagen was ik mee op stap, hier enkele foto’s. Een uitgebreid verslag krijg je wellicht nog als ze terug zijn.
13 dinsdag apr 2010
Posted in Mount Coach
Onze reis naar de Lofoten was de ideale trip om wat te experimenteren met film. De gehele reisdocu zal nog even op zich laten wachten, maar een kort filmpje van een leuk couloirtje dat we omhoogklommen en naar beneden skiede is wel al klaar. De beelden kwamen van 2 digitale fototoestellen en zijn niet altijd super, maar het geeft toch al een beetje sfeer mee. Monteren was ook al lang geleden, en dit is op een klein uurtje in elkaar geflanst, maar het belangrijkste voor mij was toch dat ik nog vaag wist hoe het moest. hopelijk komen er binnenkort weer grote plannen dat we eens deftig kunnen beginnen ;-) Enjoy!
12 maandag apr 2010
Posted in Mount Coach
Ondertussen zijn we weer veilig thuisgeraakt na een wel zeer geslaagde trip. De hele set met de beste foto’s kan je hier bekijken!
Deze beelden zijn nog van onze laatse dag ter plekke:
11 zondag apr 2010
Posted in Mount Coach
Vrijdagnacht moest Jonas normaal richting oostenrijk voor de laatste stage van MC3, namelijk de tourskistage. Vrijdag voorspelden ze een dag mooi weer dus konden we nog iets klimmen. Zolang we ’s avonds maar terug beneden raakten. 40 euro voor de zoveelste goulotte op tacul zagen we niet zitten, een route op de Courtes, Droites of Verte echter wel. Vrijdagmoren de eerste lift en wellicht laat terug in chamonix dat was ons eerste plan. Tot ze ons in het OHM wisten te vertellen dat de sneeuw op deze noordwanden nog niet helemaal gezet was.
Na veel getwijfel over het lawinegevaar in zo’n wand en onze snelheid door losse sneeuw hadden we het klimplan dan toch afgezegd. Vrijdagmorgen worden we met tegenzin wakker tot we ‘s middags merkten dat de zon best aardig in het Couterier Couloir van Aiguille Verte schijnt. Weeral wijzigen we de plannen en in snel tempo maken we ons klaar om de nacht van vrijdag op zaterdag de Verte te beklimmen. Slapen doen we in het Grand Montets liftstation. Zo zijn we direct aan onze route. En het beste van al, de liftbediende neemt de volgende dag je spullen terug naar beneden. Enkel nog even polsen of Jonas een dagje later op de tourskistage mag verschijnen en dan zijn we weg.
Voor in de route voorzien we naast het beperkte klimmateriaal een kleine rugzak met een synthetische jas, 1liter water, en een bivakzak. Om snel terug in Chamonix te geraken nemen we de approcheskis mee. Om 2u snachts zetten we de wekker, tegen half 4 zijn we vertrekkensklaar onderaan de route en 3uur 45 minuutjes later, om 7u15 genieten we van de zonsopgang op de top. Onder ons ligt het 1000m lange Couterier couloir. totaal hebben we 3 tussenzekeringen geplaatst.
Weer een stapje dichter richting Light N Fast!
Couterier is not perfect but in a good condition. 300m 50degree hard snow, 100m 60 degree ice/firn, 400m 45/50 degree firn, 100m softer snow and a compact icy/firn summit. The summit ridge to the whymper is sharp at some places. Steps are made so you can make good progress.09 vrijdag apr 2010
Posted in Mount Coach
Als je de condities in Chamonix een beetje opvolgt weet je dat de goulotten en noordwanden er niet denderend bijliggen. Het was dan ook met onduidelijke plannen dat ik (Sam Van Brempt ) en Jonas naar Chamonix vertrokken. Hier aangekomen bleek dat we alvast een van de betere weerperiodes van dit jaar kregen voorgeschoteld. Maandagmorgen staan we met een gepakte rugzak onderaan de lift. Nadat blijkt dat we ten vroegste tegen 13u naar boven kunnen veranderen de plannen snel. We nemen een tent mee en we zetten ons onderaan Tacul. Uiteindelijk klommen we Goulotte Non Stop en Goulotte Lafaille.
Door de sneeuwval van 2 dagen ervoor maar vooral door het tekort, of in sommige gevallen zelfs gebrek aan ijs waren beide goulotten geen weggevers. De zogezegde goulotten werden zeer smalle ijslijntjes of mixte lengtes en de mixtelengtes van de Topo lagen volledig droog. Hier enkele beelden.
Goulotte Non Stop:
20cm deep snow but we made good progress. The mixed pitch is dry. The last pitch is small but climable. We found no belays as described in the topo. We rapelled in Macho couloir.
Goulotte Lafaile:
20cm deep snow. Not very much ice but enough for protection. The last pitch is dry but was great, good to protect.
07 woensdag apr 2010
Posted in Mount Coach
De hoogste top van de Lofoten, die kon niet op ons lijstje ontbreken. Volgens de krant zouden we de zon mogen verwachten, maar toen we 500M hoger in een echte blizzard terechtkwamen, wisten we waarom een oude Noor ons eerder zei dat we nooit op het weerbericht konden betrouwen. De toer was erg afwisselend, en voor we het wisten stonden we op een col, zo’n 150m onder de top. Teveel wind, sneeuw en slecht zicht zorgde ervoor dat de top niet voor die dag was.
Wat we wel zagen was een heerlijk couloir dat aan de andere kant van de berg lag. Volgens ons gratis topootje was het geheel perfect beskibaar, dus dat deden we dan maar…
Toen we na deze topdag een dorpje verder reden op zoek naar brood, zagen we alledrie op hetzelfde moment aan de overkant van het water een ander prachtig couloir. Zo eentje dat vroeg om afgeskiet te worden. Het enige probleem was dat er geen teken van beschaving in de buurt te vinden was. Geen dorp of baan, de enige manier om er te geraken was volgens ons per boot. Maar dat hadden we nu net niet in onze koffer gekregen.
In een klein vissersdorp trok ik men stoute schoenen aan, stapte op 2 bejaarde vissers af en vroeg of ze ons konden helpen. Hun sloepje was net te klein, maar een telefoontje later konden we enkele huizen verder een lift krijgen. We hadden exact een uurtje om al onze rommel te verzamelen en in het bootje te stappen. Geniaal! 3 Belgische freeriders, brede latten, een tent en een bonkige Noorse visser in een bootje, laat het avontuur beginnen!
Dat we de eersten hier waren is onwaarschijnlijk, maar zo voelde het in ieder geval. Het klimmen ging vlot, het uitzicht was prachtig maar helaas waren de condities iets te ijzig. Nu ja, het was toch een prachtige belevenis. gelukkig kwam onze Noorse vriend ons stipt om 18u weer ophalen. Deze keer zelf met zijn grote vissersboot. Het sixpack Jupiler die we als betalingsmiddel gebruikte was hem in de smaak gevallen, dus gaven we hem nog maar eentje.
De dag nadien deden we een kort (500hm) tochtje om wat foto’s te trekken en wat uit te rusten. Gisteren klommen we nog eens op Geitgaljartinden om een heerlijke afdaling te maken op perfecte lentesneeuw. Dat seizoen is hier ook begonnen, dus nu zijn we stilaan op de terugweg. Morgen hopelijk nog een leuk topje op het Noorse vasteland.
Oh ja, alsof we nog niet genoeg verwend waren, we zagen ook al 2 avonden het noorderlicht. We waren alledrie letterlijk aan de grond genageld. Wat een schouwspel, ongelooflijk!
04 zondag apr 2010
Tags
Het is al een hele week uitzonderlijk aan het dumpen, maar wat we vanochtend aan wit goud zien, dat is echt een wonder. Boven in het skigebied maar liefst 50cm sinds gisterenmiddag! Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken, maar met Steve, Peter en Blommie werd het een dag uit de duizend.