In onderstaande video geeft Petzl wat meer uitleg over hun nieuwe ijsbijlen. De Quark en de Nomic werden aangepast en de Ergo is na even weggeweest terug in het gamma opgenomen. De moeite om eens te bekijken!!
meer info op http://www.petzl.fr
15 vrijdag okt 2010
Posted in Andere
In onderstaande video geeft Petzl wat meer uitleg over hun nieuwe ijsbijlen. De Quark en de Nomic werden aangepast en de Ergo is na even weggeweest terug in het gamma opgenomen. De moeite om eens te bekijken!!
13 woensdag okt 2010
Posted in Andere
Al sinds vorig jaar had ik men zinnen gezet op een GoPro HD Helmetcam. Een piepklein cameraatje met een breedhoeklens erop dat kan filmen in full HD kwaliteit. In zowat alle filmpjes op gebied van klimmen of skien die ik vorig jaar bekeken heb (en geloof me, dat zijn er héél wat) wordt er gebruikt gemaakt van dergelijke cameraatjes. Het leuke is dat we met Mount Coach eentje hebben gekocht. Ik kan samen met de andere Mountcoachers dus niet wachten om aan het testen te gaan. Binnenkort ongetwijfeld meer!
Hier een meer dan aardig voorbeeldje! Maar eeuh… Wie koopt de tweede?
En om af te sluiten deze tweet die ik net tegenkwam: Amerikaanse en Europese weermodellen bijna op een lijn. Volgende week een meter vers?
12 dinsdag okt 2010
Posted in Andere
Deze week komt de European Outdoor Film Tour langs België
12 Oktober 20:00 in Leuven (Katholieke Universiteit, Aula Max Weber )
16 Oktober 20:00 in Genk (Euroscoop Bioscoop)
10 zondag okt 2010
Tags
Ik verblijf een maand in Skurdalen(Noorwegen) in het kader van een stage voor School. Tussen bomen omzagen, hout klieven en stapelen is er ruime tijd voor ontspanning. Zo trek ik er elke avond en elk weekend op uit voor een trip. En Jawel!!!, toen het nog regende 4 dagen geleden spotte ik enkele granieten blokkken. Vandaag keerde ik terug, ik nam een oude matras uit de schuur( die dienst deed als crashpad) en genoot van het klimmen in een prachtig herftsweertje.
Naast boulderen wordt hier in dit prachtig heuvelachtig terrein ook stevig aan de conditie gewerkt, elke avond bij zonsondergang loop ik nog even wat kilometers bergop naar het meer, geniet ik even:), en ga dan weer verder.Laat de sneeuw nu maar komen : mijn benen kunnen nu wel een stevige skiafdaling aan:)
Ondertussen vriest het hier ook al stevig s’nachts. Hopelijk valt er al wat beklimbaar ijs te bespeuren in Rjukan voor ik vertrek. Al betwijfel ik dat. Ik kan maar hopen…
04 maandag okt 2010
Posted in Andere
Ik zag dit grappig filmpje 2 weken geleden op de Yosemite facelift(een opruimactie om het zwerfvuil in de Vallei op te ruimen nog voor de winter er aankomt. Deze actie duurde een ganse week, en s’avonds waren er live optredens werden er films vertoond en werd er natuurlijk ook bier gedronken. Een leuk initiatief!!!!)
30 donderdag sep 2010
Posted in Andere
Via O’neill heb ik enkele tickets kunnen bemachtigen voor de officiele Belgische première van de langverwachte snowboardfilm ‘Deeper’. Een trailer kon je hier al eerder vinden, maar in de cinema gaan kijken met voorwoord van Jeremy Jones himself (de held van de film) is toch nog andere koek. Ondertussen worden er nog wat surffilms vertoond en er is zelf een afterparty. Enfin, reden genoeg om eens naar Gent af te zakken.
En iedereen die dacht dat snowboarden was weggelegd voor hipsters met fluopakjes, kijk eerst en geef dan pas commentaar :-)
27 maandag sep 2010
Posted in Andere
Dat ‘the nose’ een zeer populaire route is op the big Stone El Capitan dat wisten we, en hebben we mogen ondervinden. De eerste dag zouden we snel onze touwen gaan fixeren tot op sickle ledge (4 pitches). Na een foute start, kwamen we al snel terecht achter enkele zeer trage cordees. Na veel gewacht te hebben en ons verschrikkelijk geërgerd te hebben, hebben we die dag 5 lange uren nodig gehad voor we terug op de grond stonden!
De dag nadien vertrokken we omstreeks 10 uur in de route en zouden we in drie dagen klimmen tot op de top. Het jumaren en haulen van de zware haulbag met portaledge bleek vooraleer voor Tim hard labeur. Maar toch stonden we al snel terug op sickle ledge en konden we beginnen met klimmen. Na 1 touwlengte zaten we echter terug achter een cordee Amerikanen. We besloten te wachten, maar al snel zagen we dat deze gasten absoluut niet opschoten (1.30 uur voor 1 touwlengte is niet bepaald een snelle touwgroep).
We besloten dat dit zo niet verder kon en zouden van strategie gaan veranderen! We daalden terug af op de gefixeerde touwen tot op de grond met de haulbag en het materiaal. Onder het motto ‘go light and fast’ zouden we the nose aanvallen en in twee dagen tot boven klimmen. In camp 4 herschikten we al het materiaal en vulden we enkel een kleine haulbag met materiaal en lieten we de portaledge achter.
Na enkele uren rust, bracht Mathieu, een belg en klimmer die in de USA woont, ons terug naar el capitan om 12 uur s’nachts. We klommen in snel tempo de vaste touwen terug op, tot de ondertussen voor ons meer dan bekende sickle ledge. Na een dag van ongeveer 17 klimuren bereikten we onze,poor bivy for 2. Een kleine ledge die wat afloopt van ongeveer 2 op 2 zou ons wat nachtrust moeten geven. Andy kirkpatrick schreef ooit; ‘’you know where your shithole is,untill you pooped in a poopbag’’. Dit werd voor Tim plots wel heel erg duidelijk, toen hij zijn darmen ledigde half naast de lege zak chips en half op onze ledge waar we de nacht zouden doorbrengen!
Het werd een nacht met weinig slaap op twee touwlengtes onder de great roof en een mooie volle maan die de vallei van veel licht voorzag. S’Morgens was het opstaan bikkelhard en ijskoud. Een strakke wind en schaduw zorgde ervoor dat we snel moesten beginnen te klimmen. We hebben nog 11 pitches voor de boeg waaronder de gekende great roof en changing corners. Nadat Stijn the great roof voorgeklommen heeft….eeuhhmm geartificeerd heeft (respect voor Lynn Hill die dit als eerste heeft vrijgeklommen), stond hij te bibberen op de relais van de kou. Tim moest even het
voorklimmen overnemen en leefde zich volledig uit in the pancake flakes (5.10a). Nadien volgden enkele zware lengtes die we eveneens moesten artificeren. Dit vraagt enorm veel tijd en schiet niet echt op, de uren vlogen dan ook voorbij. Op relais 27 besloot Tim dat het genoeg geweest was met al dat artif gedoe. Hij zette zchzelf in boostmodus en klom de volgende lengtes nog allemaal vrij tot op het einde. Net voor de laatste lengte,the bolt ladders, staken we nog een cordee van drie Japanners voorbij. Omstreeks 20 uur en na een dag van 14 uren klimmen topten we uit op el capitan! Wiiieeeehaaa, hij is eraan op 31 effectieve klimuren!
We aten nog al het eten op en kropen in onze slaapzak voor een goede nachtrust alvorens de afdaling aan te vatten de dag nadien. Maar s’morgens waren we twee wrakken die terug uit hun slaapzak kwamen. Beide hadden we amper een oog dichtgedaan. Nooit gedacht dat een granieten blok zo hard kan aanvoelen. We pakten al het materiaal in begonnen aan de afdaling. Na 1.30 uur, 5 rappels en ongeveer 1000 hoogtemeters lager kwamen we bien cassée toe op de parking. Een prachtige klim in een gigantische granieten wand zit erop. Enkele uren nadien genoten we na een warme douche en enkele biertjes dan ook volop na!
Nog even vermelden dat onze belgische vrienden Koen Dockx en Benjamin Vervaet ondertussen the regular north west face van half dome deden in a one day push. Sterk gedaan mannen!!! Koen, Benjamin en Mathieu(een belgische klimmer die in de VS woont) zijn op dit moment bezig aan hun beklimming van Salathe wall. Gezien de hoeveelheid eten die ze mee naar boven namen zal er alleszins geen honger geleden worden.
Onze tijd in Yosemite zit erop,
BUT WE’LL COME BACK
26 zondag sep 2010
Posted in Coach
Na de zware sneeuwval van vorige weekend in de Bergell, worden enkele plannen al snel opgeborgen. De zoveelste poging om die Piz Badile noordwand eindelijk eens te beklimmen, valt hiermee weer eens in het water. Al drie keer lag ik in bivak onderaan de route, slechts één keer slaagden we er in om de noordgraat te beklimmen. De noordwand was altijd al dichtgesneeuwd, of het weer was slechter dan verwacht. Dat hoort nu eenmaal bij de bergsport. Met een positieve ingesteldheid ging ik de laatste dagen van de bijscholing voorklimmer in en het werd een fantastische week.
Opnieuw deel ik de groep in een aantal deelgroepen. Zelf trek ik er met Peter Decoo, Tom Bammens, Marc Vanlommel, Peter Mombert en Marc Van Aerde op uit voor een driedaagse klimtrip. Maandag ga ik met Tom multipitchen in de Italiaanse zon. Boven Chiavenna liggen de Placca di Bette, waar menig spannende wrijvingsroute onze klimschoenen naar de vaantjes helpt. In totaal klimmen we 14 touwlengtes tussen 5c en 6b+ op ruwe platen, waar de haken schaars zijn. De rest van de groep zit die dag jammer genoeg in de mist op de Spazzacaldeira, maar ze klimmen toch nog Dente per Dente, Via Felici en de Dente. De fiamma bleef in de mist verborgen. Die avond kamperen we met z’n zessen op de leuke camping Mulina in Vicosoprano.
Dinsdag klimmen we met zijn allen op de Spazzacaldeira. Peter en Marc Vanlommel doen de leuk klinkende route “Steinfresser”, een stevige 6a multipitch. Peter Mombert en Marc Van Aerde leven zich uit in Via Leni, waar ze de angsten van plaatklimmen herontdekken. Tom en ik klimmen in sneltreinvaart Dente per Dente, 250m 6a+. En passant halen we 8 cordées in en komen als eerste aan de beroemde “Fiamma”. Die beklimmen we snel, zodat de rest niet hoeft te wachten, er staan zo’n 15 mensen te wachten op hun fotoshoot. Daarna beklimmen we op ons gemak de nabijgelegen “Dente” en nemen wat leuke foto’s. In de vroege namiddag vind ik mijn hele ploeg terug op het terras van de Chamanna Albigna 2336m. Een perfecte uitvalsbasis voor een laatste beklimming.
Het is onze laatste dag. Tegen de avond moeten we terug in de kazerne van S-Chanf zijn en donderdag rijden we terug naar België. Tijd voor een mooie afsluiter. In mijn topo “Nichts als Granit” zie ik enkele intrigrerende foto’s over de “Snoopy” op de Biopfeiler. Een route uitsluitend op friends en nuts te beklimmen, 1 touwlengte 5c+, 4 touwlengtes 6b+, een 6c en een 6b om af te sluiten. Helemaal mijn ding dus. Na een vrij laat ontbijt, stijg ik samen met Marc in naar de route. Onderweg halen we twee Oostenrijkse gidsen in. Die hadden Marc de avond ervoor nog afgeraden om in deze route te klimmen. Ik vraag welke route zij willen doen, maar ze blijven vaag. Marc en ik versnellen nog wat, want ik vermoed dat deze jongens ook in Snoopy willen kruipen.
De zon komt net in de wand als Marc aan de eerste touwlengte begint. Ik krijg gelijk wanneer de twee Oostenrijkers zich naast me beginnen klaar te maken voor dezelfde route. De eerste touwlengte is “maar” een 5c+, maar moeilijk qua routeverloop en lastig af te zekeren. Wanneer die twee gasten zien hoe Marc zich door deze touwlengte worstelt, maken ze rechtsomkeer en doen de ernaast gelegen route Via Miki (5c). Vrij baan voor ons dus en het wordt een waar plezier. De ene touwlengte wordt nog mooier dan de vorige, eindeloos dulferen over prachtige barsten. Na 7 heerlijke touwlengtes komen we boven, waar we Peter en Tom vinden die de Via Classica (5c+) beklommen.
Een mooie afsluiter van twee aangename weken werken in het Zwitserse Graubunden. Thuis wachten regen en herfstblues, maar zoals altijd blijven de aangename herinneringen.
25 zaterdag sep 2010
Posted in Andere
Tags
De blog van Sebastien Montaz-Rosset is een van de vele sites die ik sporadisch bezoek. Er staan meerder mooie filmpjes op maar een tijdje geleden las ik dat ik op 25 september maar eens moest komen kijken. Wel, daar heb ik geen spijt van:
20 maandag sep 2010
Posted in Andere
Het is weer zover! De ondertussen toch al weer elfde editie van de Bleau Open Bouldering Sensations vindt plaats op vrijdag 22, zaterdag 23 en zondag 24 oktober. Deze keer heb ik me ook eens ingeschreven, de eerste keer dat ik de woorden wedstrijd & klimmen combineer. We zien wel wat het geeft, het motiveert in ieder geval om te trainen!
Meer info en de mogelijkheid om in te schrijven vind je hier
