Joris en Sam zitten na hun succesvolle beklimming van Denali nog steeds op 14000 voet. Na de beklimming hebben ze een bedelronde georganiseerd bij de andere mensen daar aanwezig. Resultaat: eindelijk nog eens volledig gevulde magen! Na het rusten hebben ze de zakken ingeladen om richting Cassingraat te vertrekken. Eten voor 5 dagen en voor de rest enkel het hoogst noodzakelijke. Om aan de start van de route te geraken moeten ze zo een tweetal uur sporen en daarna zo een duizend meter afdalen. Helaas werkt het weer niet mee. Een dag of 4 een stabiele meteo is toch noodzakelijk, en op onderstaan kaartje zie je dat dat spijtig genoeg niet het geval is…

De nacht van maandag op dinsdag zou ik precies niet in een tentje op een graatje doorbrengen (alhoewel :-)). Voor het eerst hoorde ik Sam zijn stem wat ‘downer’ als anders. Ze zijn perfect geacclimatiseerd, staan fysiek en mentaal zeer scherp maar er ligt gewoon teveel sneeuw. Als je op expeditie vertrekt weet je natuurlijk dat dat kan gebeuren, klimmers zijn nu eenmaal afhankelijk van zoveel factoren die op het goede moment allemaal moeten samenvallen. In ieder geval begrijp ik hen volledig, ze hebben gewoon onwaarschijnlijk veel zin om eens technisch te gaan klimmen.

Wie weet komt het ‘goedweervenster’ er nog aan, we houden jullie op de hoogte!

Eindelijk wat tijd gevonden om al het videomateriaal van onze reis naar de Lofoten (Noorwegen) eens te monteren.
De hele opzet van het filmen was gewoon om wat bij te leren. Ik hou me al een tijdje bezig met fotografie, maar filmen was iets nieuws. We hadden maar een simpel cameraatje en niet altijd zin om te stoppen met skien om te filmen, maar het geeft een idee. Verwacht geen hardcore skibeelden, die zijn voor volgende winter :-) Deze trip zaten we met drie kapotte kniën tesamen.
Het geheeld is aaneengeplakt met imovie ’09 bij gebrek aan betere software. Wel jammer dat ik veel ideën had die ik gewoon niet kon toepassen. Er zitten ook nog enkele foutjes in, maar de tijd was op…

Anyway, enjoy!

Bestaat er een leukere job als diegene die ik nu heb? Heel misschien wel deze dan:

Niet het ontwerpen zelf, maar vooral het uittesten en verbeteringen voorstellen.Bij elk stuk materiaal of kledij dat ik in de bergen gebruik heb ik wel wat bedenkingen. De ene keer naai ik er zelf duchtig op los om iets aan te passen of te verstevigen, de andere keer maak ik me gewoon druk in een fout geplaatste rits of zak. Ski’s wil ik zelf bouwen, Figfour’s kon ik zelf ook goedkoper maken en alles wat overbodig is gaat er zonder pardon af om gewicht te besparen. In ieder geval, als iemand deze blog leest die nog materiaaltesters nodig heeft, je mag me altijd contacteren :-)

Afgelopen donderdag zijn Sam en Joris erin geslaagd op 5200m te geraken via de ‘Rescue Gully’, een leukere (lees technisch interessantere) variant van de normaalroute. Ze ploeterden deze +-50° sneeuwcouloir op in een 4 tal uur. Niet slecht om op die hoogte 1000 meters te stijgen! Hun acclimatisatieplan blijkt dus te werken. Boven hebben ze een 3 tal uur uitgerust en dan zijn ze weer afgedaald. Vrijdag hielden ze een rustdag en zaterdag wouden ze weer wat hoger geraken via de normaalroute (westrib). Alles zal -zoals steeds- afhangen van het weer. De temperaturen zijn echt koud (en als Sam dat al vindt…), de voorspelde -25° blijkt correct te zijn.

Het enige waar ze wat schrik voor hadden was het voorspelde einde van hun hogedrukvenster. Blijkbaar komt er een lagedrukgebied hun richting uit en dat zou hun plannen wel wat kunnen wijzigen. In ieder geval stelde ze het meer dan goed en waren ze beiden blij dat hun beklimming naar 17000 voet zo vlot ging, een opsteker!

Meer nieuws hopelijk binnenkort.

Zo staat het in de topo vermeld: niet zo een aangename naamkeuze volgens mij, maar ja...

GO GO GO GUYS!

9 x 9

Vandaag kwamen ze dan eindelijk binnen. De langverwachte 9×9 magazines. Na een lange weg van idee naar papier is het er dan. Het was ff wennen, want een magazine heeft zo z’n eigen dynamiek en spelregels. Heel anders dan het samenstellen van het wePowder boek en ook weer zoveel anders dan de online wereld. Maar we hebben ervan geleerd en het resultaat is zo verdomd mooi. Als is het maar omdat het eerste keer is. Binnen nu en een paar dagen (ietsje langer voor de lezers in het buitenland) valt dan namelijk voor het allereerst een uniek magazine op je deurmat. Het allereerste blad over poeder voor de Lage landen. Met enkel woorden en beelden van laaglandbewoners. Geen ingekochte beelden, zeker geen verhalen van de ‘overkant van de oceaan’. Alles puur laagland. Alles poeder!

Nu ja, een beetje sluikreclame voor een dergelijk initiatief kan nooit kwaad. Vooral niet omdat dit de fotografen zijn :-)

Beeld
Donald Harting
Folkert-Jan Haanstra
Gilean Nolst Trinite
Marije Bijl
Martijn Schell
Rogier van Rijn
Yannick De Bièvre

Ik heb er zelf geen idee van welke beelden er van mij gebruikt zijn, maar het is mooi volk om tussen te staan. Ik heb alvast eentje besteld, meer info op www.wepowder.nl