Donderdagnacht was het zover; busje slaapklaar, volgetankt en slechts een 1 paar ski’s mee, de breedste.

Bestemming: Champex-Le-Lac, een gebied in het Zwitserse Val Ferret met de volle 2 stoeltjesliften.

De opzet was simpel; steek 9 goede Nederlandse freeriders in een splinternieuwe Nike ACG outfit, voeg daar een Belg aan toe (ondergetekende), zet die samen op de lift in een gebied vol verse sneeuw en zie wat er gebeurt.

Wat er gebeurde was te voorspellen :-) Er werd ongelooflijk goed en hard gereden, de sneeuw bleef maar vallen en de smiles werden steeds groter.

 

 

Na een dag was het klein maar oh zo fijne gebied van Champex verspoord en was het tijd om uit te kijken naar iets nieuws. Dat vonden we aan de overkant van de valei.

Nendaz was een van de grote stations waar ik nog nooit geweest was en maakt deel uit van ‘Les 4 Vallées’, waarvan Verbier het bekendste is.

Na wat pintjes in de ‘Cactus’ was het tijd om het busje in te kruipen en de kou te trotseren. Gelukkig bleef het de hele nacht sneeuwen, die gedachte kon me wel verwarmen.

De dag nadien ging er helaas maar 1 lift open wegens te groot lawinegevaar, maar gelukkig bood het bos onder de lift een meer dan leuk en gevarieerd speelterrein.

 

 

Ongelooflijk maar waar bleek zondag de vorige twee dagen nog te kunnen overtreffen. Bluebird, koude temperaturen, lawinegevaar 3 en alle liften die open waren.

Dit gecombineerd met een select clubje goede riders en de juiste routekeuze resulteerde in volgende foto’s:

 

 

 

 

 Na deze dag liep het Wepowder-Nike ACG weekend ten einde en was het tijd om Koen en Sam in Chamonix te gaan vervoegen.

Langs deze weg wil ik nogmaals alle riders bedanken voor de supertrip. Het was een waar genoegen jullie te leren kennen. Voor een iets uitgebreider verslag verwijs ik graag door naar de Wepowder site.

Maandag was het wat gedaan met de poedergekte. Koen en Sam hadden de dag ervoor het skigebied van Vallorcine in goede condities verkend, maar samen reden we naar het voor ons allen onbekende Ovronnaz.

 

 

Het bleek een pareltje te zijn. Volgens de Wepowdergids is het de place to be na een dump omdat je er, mits een korte hike, nog altijd onverspoorde stukken kunt vinden.

En die vonden we ;-)

 

 

 

 

 

Na bijna 5 maanden van véél werken en weinig klimmen zijn Sam en ik gisteren eindelijk weer aangekomen in chamonix. Het voelde wel wat als thuiskomen! En ons verblijf hier kon niet veel beter beginnen. Er viel zo’n 30-40cm verse lichte poeiersneeuw de nacht van onze aankomst en nu, 2 dagen later, hebben we dan ook al enkele fantastische poeierruns in de benen.

“Goed begonnen is half gewonnen!” Hopelijk is het waar dat er altijd wat waarheid schuilt in van die cliché’s?!