Het is weer zover, de nieuwe trailer van het EOFT staat online. Deze tour trekt zowat door heel Europa met een selectie van de beste outdoorsportfilms van het afgelopen jaar. Van wilwaterkayakken over soloklimmen en van deltavliegen tot freeriden. Steeds de mooiste beelden en ongelooflijke actie van de besten in hun vakgebied. Dit jaar zijn er zelf 2 haltes in Belgie: Op 12 oktober kan je in Leuven terecht en op 16 oktober in Genk. Meer info vind je hier.
Ik ga er ook dit jaar zeker bijzijn, wie komt er mee?
Vorige week trok ik voor 2 dagen met men collega’s van The Outsider richting Fontainebleau. Het tripje was een bedanking voor alle animatoren en sportmonitoren die deze zomer gewerkt hadden. Ik mocht deze keer mee omdat ik de streek al wat kende :-) Het was voor het eerst dat ik met 13 man richting men favoriete bos even onder Parijs trok. Velen hadden nog niet zoveel klimervaring of zelfs nog nooit buiten geklommen, maar hun enthousiasme werkte aanstekelijk. Er werd door iedereen hard geklommen in l’Elephant en in Canche aux merciers. Hieronder vind je enkele beelden:
Even gaan hangen (c) Tom Demeester
Zit er daar ook nog een greepje? (c) Yannick dB
blijven lachen, ook al kom je naar beneden (c) Yannick dB
Er gebeurt tegenwoordig best veel in de “alpiene” klimwereld maar ik vind nogal moeilijk tijd om alles uit te pluizen en op onze blog te krijgen. Hier een filmpje dat al een maand circuleert maar wellicht nog niet veel gezien is. Mark Westman en Jesse Huey klommen in Juni 2010 Denali’s Slovak Direct. Dit na eerst meer dan een maand als parkranger te acclimatiseren!!!
Andere details, Jesse Huey zit nu in China voor een nieuwe route op de noordwestwand van Siguniang.
De 25 jarige Colin Haley blijft verbazen… De eerste keer dat ik van hem hoorde was in Januari 2008 toen hij de Torre Traverse met Rolo Garibotti voltooide. Iets wat toen als Patagonia’s laatste grote probleem werd beschouwd. Wat we voor Rolo de kers op de taart van zijn lange alpiene carrière kunnen noemen was voor Colin de start. Hoewel start, dat kan je nu ook niet zeggen. Als ik even teruggraaf heb je al een enorm mooi lijstje; Denali Diamond op Mt Mckinley, een eerste winterbeklimming van Mount Hunnington, een Cerro Torre linkup, een poging op Nanga Parbat, De Ferrari op Alpamayo solo en nog veel meer.
Ook na deze Torre Traverse werd zijn palmares serieus aangedikt. Ik denk aan 2 gefaalde pogingen op Latok en Ogre, een soloklim op Fitz Roy zijn supercouloir, 2 routes op Mount Hunters North Butress verscheidene beklimmingen in Yosemity, Squamish en andere Amerikaanse massieven waar ik weinig routes ken. En dan vergeet ik nog zijn prestaties dichter bij ons, namelijk in de alpen, waarvan in 2010 de beklimming van Aig. Verte, Les Droites en de Courtes op 1 dag wellicht de opmerkelijkste is.
In Juni klom Colin samen met Bjørn-Eivind Årtun Denali’s Cassin Ridge Simulsolo en Dracula, een nieuwe route op Mt Foraker zijn zuidwand.
En nu, nog geen 2 maand later mocht er weeral een droom aan. Samen met Mikey Schaefer deed hij de eerste complete traverse van de Devil’s Thumb. Een enorm imposante berg op de grens tussen Alaska en Canada.
In plaats van weken in een base camp te zitten wachten op goed weer hielden ze thuis het weer in het oog. Toen de voorspellingen positief waren kochten ze snel een ticket, vlogen naar Alaska en werden gedropt in het massief. Dinsdag ticket kopen, woensdag naar Alaska vliegen, donderdag organiseren en een helikoptervlucht naar het massief om dan in het weekend in snel tempo de traverse af te handelen. En weekje later waren ze terug thuis… Asjeblieft!
Weer een productie om je vingers van af te likken. Veel van de footage is al eerder uitgebracht in andere films, maar episode 1 & 5 maken me wel héél nieuwsgierig. De jonge Amerikaan Alex Honnold die de laatste tijd zonder problemen meer dan 1 keer op een dag solo in Yosemite naar boven klimt wil ik wel graag eens bezig zien. Ook de beelden die men heeft teruggevonden na het jammere overlijden van Micah Dash en Johny Copp over hun expeditie in China kunnen niet anders dan indrukwekkend zijn…
Sender films heeft in het verleden al meer dan aardige films gemaakt, en ook de serie ziet er weer fantastisch uit!
Zeggen dat de zomer weer voorbijgevlogen is is zoals steeds een understatement. Wat leuke alpine rotsroutes gedaan in de Ecrins, 5 weken door Peru en Bolivië gereisd, 4 dagen dood gegaan op een festival en hop, weer aan het werk. Helaas is al dat gereis nefast voor het klimmen. Een korte eerste bouldersessie deed me weer herinneren hoe kut het kan zijn om te weten dat je iets kan klimmen maar je gewoon de kracht er nog niet voor hebt.
Enfin, aan motivatie om er deze winter weer te staan gelukkig weer geen gebrek. De biografie van Lynn Hill, de blog van Rogier Van Rijn en ook het prachtige klimboek van David Robberts over Alaska hebben de trainingsblues weer aangewakkert. Vanaf morgen binden we de loopschoenen weer onder voor het eerst sinds men blessure in januari, er komt nog een weekendje Fontainebleau aan en men figfours ga ik ook weer vanonder het stof halen. Laat de winter maar komen!
Heerlijk om te lezen wat een mentale weerbaarheid deze klimster toch heeft
Zelden zoveel wijsheid in een boek gelezen, een echte aanrader!
Voor al diegene die dachten dat het hier ging gedaan zijn met leuke verhalen, guess again :-)
Zopas bereikte ons het verschrikkelijke nieuws dat Chloé Graftiaux omgekomen is. Dat zou gebeurt zijn tijdens de afdaling van de Aiguille Noire de Peuterey aan de Italiaanse kant van de Mont Blanc. Hiermee verliest België één van haar beste klimsters. Chloé volgde een opleiding voor getalenteerde jonge alpinisten in Frankrijk. In het kader van die opleiding, kwamen we haar vorige zomer nog tegen in het bivak Eccles. Zij beklom toen de Freneypeiler, één van de zwaarste routes op de zuidwand van de Mont Blanc. In de competitiesport staat ze op nummer 1 in het wereldkampioenschap bloc klimmen. Deze jonge vrouw kan ons erg bekoren door haar allround capaciteiten. Zowel op bloc, rots, ijs als in het hooggebergte is ze de absolute top.
Ze deed menig MC-hart luider kloppen en we zullen haar vrolijke verschijning in de bergsportwereld erg missen. We voelen erg mee met familie, vrienden en alle betrokkenen. Een steunbetuiging overbrengen kan op haar officiële WEBSITE.
Laatst zaten Stijn en Blommie op het Pamir Plateau van Peak Sumoni (Pik Kommunism ). Dit in kamp 3 op een hoogte van 6000meter. Ze waren aan het acclimatsieren voor een verdere klim naar de 7495 meter hoge top. Door het slechte weer en hun slinkende etensvoorraad zijn ze terug naar het basiskamp afgedaalt.
Korzhenevskaya met de route van Stijn en Blommie
Na enkele dagen rust en minder goed weer in het basiskamp besloten ze een poging te wagen op Korzhenevskaya, deze 7105 meter hoge berg ligt juist tegenover Peak Sumoni. Uiteindelijk is het hun gelukt in een korte push, welgeteld 2 dagen! Vrijdag trokken ze van het Basiskamp( 4200 m ) naar Kamp 4 op 6100m. De volgende dag klommen ze in een dichte mist en met veel wind door naar de top. Door de white out geen schitterend panorama maar wel een 7000 der op hun palmares! Proficiat
Gisteren zijn ze terug afgedaald naar het basiscamp waar ze een van de komende dagen een helikopter naar de bewoonde wereld nemen.
Mount Coach 