Blind
29 donderdag jul 2010
Posted in Andere
Categorie Archief: Andere
Oud rotsnieuws?
16 vrijdag jul 2010
Posted in Andere
De afgelopen weken heeft onze blog redelijk veel stil gelegen. Bij gebrek aan weinig klimnieuws graaf ik maar enkele belangrijke feiten van de laatste maanden op. Voor sommige totaal nieuw, anders een goede reden om mooie plaatjes te tonen.
Jorg Verhoeven met David Lama aan de relais © Heiko Wilhel
Afgelopen winter trok David Lama richting Patagonia voor de eerste vrije beklimming van de Compressor route op Cerro Torre. Een van zijn belangrijkste sponsors, Red Bull, wou alles op film laten vastleggen en waren zo slim om een 30-tal nieuwe haken aan deze overbehaakte route toe te voegen. Lang verhaal kort, een heisa in de klimwereld die nu nog niet is uitgeklaard. Meer is terug te vinden op de blog van Will Gadd
Jorg Verhoeven in de voorlaatste lengte (5.13c) © Heiko Wilhel
Maar er is ook positief nieuws, David Lama en Jorg Verhoeven (de Nederlandse wedstrijdklimmer die de laatste jaren het avontuurlijk terrein zeker gevonden heeft) opende een nieuwe route op de oostwand van Monte Brento (IT). Na verscheidene pogingen, gestart in 2008, is het hun eind mei eindelijk gelukt deze 1000m, 8b max route vrij te klimmen. Meer Hier en Hier
This is my church, this is where I heal my hurts…
11 zondag jul 2010
Posted in Andere
Het was tijd dat we er even tussenuit knepen. Teveel verdriet, media aandacht en slapeloze nachten op rij deden ons richting Ecrins vertrekken. Jonas en ik vertrokken voorop, Tim kwam iets later toe vanuit Ceüse en ook An en Maxime vonden de weg naar Ailefroide om op te warmen. Na wat lange routes op het heerlijke graniet te hebben geklommen, trokken we wat hoger in de bergen om iets alpienere routes te klimmen. Zoals steeds zeggen beelden meer dan woorden, dus bij deze:
Rogier Van Rijn ergens boven Ailefroide (c) Yannick dB
Comfy Bivak boven de Glacier Blanc hut (c) Yannick dB
An ergens in 'Le vieux Piton' Pointe Des Cinéastes (c) Yannick dB
Tim & Maxime bijna boven op de 'Point des Cinéastes' (c) Yannick dB
Tim aan het zekeren op de 'Le Vieux Piton', Pointe Des Cinéastes (c) Yannick dB
Na een leuke ontmoeting met Rogier Van Rijn en zijn vrouw was het tijd om samen een leuke route boven Ailefroide te klimmen. Na die leuke klimdag stegen we nog in richting Glacier Blanc hut om daags nadien de traversée des Cinéastes af te werken. Te laat opstaan en dreigende wolken zorgde er jammer genoeg voor dat we enkel via de leuke route ‘Le vieux piton’ op de eerste toren kwamen, de rest blijft over voor een volgende keer…
In het nabijgelegen dorpje La Berarde had nog niemand eerder geklommen, dus verhuisde we maar daarheen. De meteo bleef prachtig , dus trokken we richting Soreillerhut om daar in de buurt enkele leuke beklimmingen te doen.
Prachtige routes op een prachtige berg; Aiguille Dibona (c) Yannick dB
Yannick in 'Visite obligatoire', Aiguille Dibona (c) Maxime DG
Het uitzicht ergens halverwege op de Aiguille Dibona (c) Yannick dB
Jonas hard aan het werk in 'Coup de Bambou' op de Aiguille Dibona (c) Yannick dB
Jonas komt bijna boven op de Aiguile Dibona via 'voie Madier' (c) Yannick dB
An en Jonas bijna boven op de klassieker 'Voie Madier', Aiguille Dibona (c) Yannick dB
Helaas zorgde de grote hoeveelheden sneeuw en ons gebrek aan pikkel + stijgijzer ervoor dat we niet aan de ‘Rouget’ of ‘Soreiller’ geraakte om daar ook wat te klimmen. Geen probleem dus, we klommen allen gewoon 2x op de Dibona, het graniet komt zelden zo aangenaam… Nadien klommen we ook nog leuke routes op de Maye, een rotsklomp net boven het dorp.
Dit zijn de geklommen routes:
1/7: Jonas & Yannick: Satan m’habite, La Poire, Ailefroide 6b 200m
2/7: Rogier & Yannick: arthrosèse, Ailefroide, 6b 200m
Jonas & Tim: L’explosion des calcaneums, Ailefroide, TD 6a max 200m
3/7: Tim & Yannick / Jonas, An & Maxime: Le Vieux Piton, Pointe des Cinéastes (3203m) TD 6a 250m
5/7: An, Jonas & Yannick: La Madier, Aiguille Dibona (3131m) TD 6a 300m
Tim & Maxime: Physique et sans issue, Aiguille Dibona (3131m) ED 7a+! 300m
6/7: Maxime & Yannick: Visite Obligatoire, Aiguille Dibona (3131m) TD+ 6a+ 300m
Jonas, An & Tim: Coup de Bambou, Aiguille Dibona (3131m) TD+ 6a+ 300m
7/7: Jonas & Yannick: La mare de la Maye, Tête de la maye TD+ 6a+ 350m
Al bij al 10 superdagen. Toffe klimpartners, heerlijk weer en best stevig geklommen in echt prachtige routes, ook al bleef het engagement (bewust) laag. Het vertrouwen was er bij iedereen en ook de wetenschap dat ‘in de bergen zijn’ ons nog steeds geeft wat we ervan verwachten…
Ik vertrek straks voor een maand terug richting Peru (niet om te klimmen deze keer), dus maak er allemaal een boeiende zomer van en tot eind augustus!
Wachten op Joris
05 maandag jul 2010
Posted in Andere
Tags
Een serene reportage en bezinningsmoment over zijn passie: de klimwereld. Sinds 7 juni rust Joris op Mount Mc Kinley na een klimongeval. Iedereen hoopt dat Joris gevonden wordt. Het wachten duurt lang. Samen bekijken we beelden van zijn expedities, stages, … Dit is geen afscheid maar een wachten op afscheid van Joris!
Dit is niet alleen een Mount Coach gebeuren, iedereen is welkom!
Vrijdag 9 juli 2010 om 20 u Klimax, C. Verschaevenstraat 15, 2870 Breendonk-Puurs
Groeten
Bart, Rudy, Marina, Griet
Opgelucht wegzinken
12 zaterdag jun 2010
Posted in Andere
Ik moet veel kwijt maar met qwerty typen gaat me niet zo goed af dus het zal toch minder blijven. maar ik beloof jullie een mooi stukje tekst de dag ik thuisben. Het merendeel van mijn foto’s liggen met al het materiaal nog op de berg dus dat zal voor nog later zijn.
Maar eerst het belangrijkste. Graag had ik Joris mee van de berg gekregen maar Joris ligt nog altijd op de gletsjer waar ik gisteren ben opgepikt. Het heeft de afgelopen dagen heel veel gesneeuwd en ligt verborgen onder een goed pak sneeuw. Maar geen paniek, erg is dit niet, de locatie is duidelijk gemarkeert dus zodra er goed weer aankomt, een zogenaamd “window”, want op Denali kennen ze voornamelijk slecht weer pikken ze hem op. Daarjuist hebben ze nog eens geprobeerd maar de reden dat het voor mij zolang heeft geduurd en voor Joris waarschijnlijk voor het weekend niet zal lukken is dat de helicopter met best veel moet rekening houden. Over een afstand van misschien wel 50 km en een hoogteverschil van 4000m moet het weer perfect zijn.
De reden van het ongeluk is inderdaad een uitgebroken relais. Hoe deze relais is kunnen uitbreken is onduidelijk en zullen we nooit weten de verschillende denkpistes in mijn volgend bericht. Joris heeft een val gemaakt van 60 meter en is zo goed als zeker onmiddelijk overleden aan een hoofdletsel, hij had zijn klimhelm aan. Samen met 2 japanners hebben we joris naar bedenen gebracht.
Denkend dat de helicopter snel zal arriveren ben ik bij joris gebleven. Door het continue slechte weer, bij mij of op de vliegbasis heeft de redding 4 dagen op zich laten wachten. Ik houd er enkel licht geirriteerde vingertoppen aan over.
Daar alleen zijn was ongeloofelijk vermoeiend. Van verdriet om Joris en wat voor een ravage dit bij iedereen achterlaat tot paniek of ze me wel komen ophalen voor mijn gas en eten op is en wat dan de beste keuze zou zijn.
Na de opluchting van gisterennacht zakt mijn hoofd stilaan richting Joris, zijn vriendin Griet, zijn famillie en vrienden af. het zijn veel te eenvoudige woorden maar hou jullie sterk.
Verder enorm veel dank aan Yannick en Sanne voor al de moeite de afgelopen maand en zeker het werk en de steun de laatste week.
Iedereen die me berichten heeft gestuurd via Satphone, GSM, feestboek, MC site. Ookal lees ik het merendeel nu, … Dankjewelle, dat deed en doet ons/me goed
En Sanne, Christophe, J.P. in volgend bericht uitgebreider maar ik blijf het jullie zeggen. Merci, merci, merci,… om mijn hoofd 3 jaar geleden dat leventje in te duwen.
Sam
Sam is gered!!!
11 vrijdag jun 2010
Posted in Andere
Tags
Sam is gered en in goede gezondheid!
Vanochtend is een reddingshelikopter er eindelijk in geslaagd om Sam te evacueren. Het was een snelle actie, met gebruik van de winch. Helaas was het niet mogelijk om ook het lichaam van Joris te bergen.
Na een kort telefoongesprek met Sam onthoud ik de belangrijkste punten: Sam verkeert in goede gezondheid en heeft dus ook geen bevriezingen. Hij klonk goed, opgelucht dat hij eindelijk uit die ellendige situatie gered kon worden. Maar tegelijk voelt hij zich erg slecht over de dood van Joris en het feit dat hij zijn klimpartner nu heeft moeten achterlaten. Nu ligt hij te slapen, zijn eerste nacht zonder lawines…
Dat Sam in goede gezondheid verkeert is niet zo evident. Als je in Alaska op meer dan 3000m hoogte, bij temperaturen rond -25°C en in erg slecht weer zit, dan kan enkel een stalen wil en hard werken er voor zorgen dat je overleeft. Sam heeft overleefd door zich schuil te houden in de randspalt, met de bibler tent als bivakzak. En door regelmatig sneeuw te smelten, warm te drinken en te eten.
We hopen dat hij zo snel mogelijk naar huis kan komen. Gelukkig is hij niet alleen. Wouter en Jeroen zijn bij hem en zorgen voor de opvang. Deze twee Nederlanders hadden de zelfde route als doel en waren vorige week al afgedaald. Het is fantastisch dat ze daar nu gebleven zijn om de redding van Sam van nabij te volgen en hem op te vangen. Bedankt jongens!!
Een zorg minder, maar nu is het afwachten wanneer het lichaam van Joris geborgen kan worden. Vooral voor Griet en de ouders van Joris is de leidensweg nog niet afgelopen. Onze harten gaan naar jullie uit. Ik probeer ondertussen de persstorm op te vangen. Vergeet het dus maar om dat telefoonnummer van Sam proberen vast te krijgen.
Sanne
Eerst de levenden, dan de doden
10 donderdag jun 2010
Posted in Andere
Tags
Sam bevindt zich nog steeds in de buurt van de omcirkelde plek rechtsonder
Ik wil iedereen bedanken voor de talloze reacties en steunbetuigingen die we de afgelopen dagen ontvingen. Maar laat ons nu allemaal heel hard duimen dat Sam in de komende uren uit zijn penibele situatie gered kan worden. Hij zit nu al sinds maandag geblokkeerd op de gletsjer onderaan de Cassin ridge, in heel slecht weer en met het lichaam van Joris naast zich. Hij heeft weliswaar voldoende eten en kan sneeuw smelten, maar dat is zowat het enige goede nieuws. De batterij van z’n satelliettelefoon volstaat nog amper om één keer per dag een smsje te sturen. Hij hoort de helikopters vliegen, maar ze kunnen hem nog niet bereiken.
De rangers hebben ons verzekerd dat hij voor het weekend gered zal worden, maar dat is, met het tijdsverschil, nog steeds twee dagen. Onze hoop gaat uit naar de volgende nacht. Een update volgt, het snelst op de facebook pagina van Sam.
Ondertussen een overzicht van de vele reacties in de pers:
De Anchorage Daily News, die als eerste een correcte berichtgeving gaf, die vaak in onze kranten overgenomen is.
Een correct artikel in De Standaard van vandaag.
Een uitgebreid artikel in De Morgen.
De berichtgeving bij VTM.
En heel beknopt bij de stakende VRT.
Tot slot een reactie op Radio2 Antwerpen vanavond. Tussen minuut 12 en 17.
Zowat in alle kranten zijn er artikels over verschenen, de ene al wat respectvoller dan de andere. Een groepsfoto van MC2 met rouwrandjes over de omgekomen klimmers, dat vind ik er over… Zo worden de wonden bij de ouders van An, Hans en Koen weer opengereten. Dat de link gelegd wordt is onvermijdelijk, maar er een optelsommetje van maken vind ik niet correct.
Zodra Sam geëvacueerd is, zullen we er voor hem staan en ik hoop dat de pers dan op een respectvolle afstand blijft. Zijn ervaring van de afgelopen dagen zal al traumatisch genoeg geweest zijn.
Sanne
…
08 dinsdag jun 2010
Posted in Andere
Deze morgen omstreeks 04u30 kreeg ik een telefoontje met vreselijk nieuws uit Alaska. Bij een val in het Japanese Couloir op de Cassin ridge van Denali is Joris Van Reeth omgekomen door een ernstige hoofdwonde.
Met hulp van 2 Japanse alpinisten is Sam naar veilig terrein aan de voet van de berg geraakt. Ze zijn er ook in geslaagd om het lichaam van Joris naar beneden te brengen. Momenteel wacht hij daar nog op de helicopter die hen pas kan komen ophalen als het weer verbetert. Hopelijk zal dit niet meer te lang duren.
Verdere details over de oorzaak van het ongeval zijn nog schaars en momenteel overbodig. Onze gedachten gaan in de eerste plaats uit naar de vriendin, ouders, familie en vrienden van Joris. Ook voor Sam zal dit één van de langste en meest eenzame nachten ooit worden…
Er is contact met Sam, de lokale rangers en het consulaat.
This morning, at around 04.30 I received a phone call from Alaska bearing horrible news. After a fall in the Japanese Couloir on the Cassin Ridge on Denali, Joris Van Reeth suffered a severe head injury and died.
With the help of two Japanese climbers, his partner Sam was brought down safely to the base of the mountain. They also managed to retrieve Joris’ body. At the moment, they are waiting for a clear weather window so the chopper can come and pick them up. Hopefully this won’t take long anymore.
More details on the cause of the accident are rare and unnecessary at the moment. Our thoughts are with his girlfriend, parents, family and friends. For Sam this will be one of the longest and loneliest nights of his life.
There is a line of contact with Sam, the local rangers and the consulate.”
Denali update 9: van twijfel naar opwinding!
07 maandag jun 2010
“Aan het aanlopen via Wickwire shortcut met weinig zicht. Veel spaltenspringen en 60° afklimmen. Staan nu met tent in rimaye. Morgen zijn we weg.”
Het laatste smsje dat we ontvingen uit Alaska belooft veel goeds. Het slechte weer is wat aan het omslagen. Zo liggen de temperaturen volgens meteoexploration rond de -7, al veel aangenamer als de -25° van de vorige weken. De beloofde 30cm sneeuw die van maandag op dinsdag zou vallen is nu ook al teruggeschroefd naar 8 en ook de wind blijft stabiel aan 20 à 30km/u blazen. Hopelijk snel meer nieuws, maar het lijkt alsof ze toch nog wat technische klimmeters aan hun palmares gaan mogen toevoegen.
Op de site van wildsnow (Amerikaanse top-tourskiwebsite) las ik dat er gisteren een serieuze lawine richting het 14000voetkamp naar beneden kwam van de westrib. Of Sam en Joris er toen aanwezig waren weet ik nog niet, in ieder geval stopte ze op tijd voor het kamp te bereiken…
Iemand riep 'ruuuuun' door het hele kamp en dit is het resultaat. (c) Wildsnow
De 2 Nederlanders Jeroen Van Dijck en Wouter Vels keren binnenkort weer terug. Zij hebben beide ook op de top gestaan maar niet via de Cassin-ridge, hun oorspronkelijke doel. Hun verhalen kan je op deze website volgen. Veilig thuis jongens en proficiat!
Denali update 8; de twijfel
06 zondag jun 2010
Posted in Andere
Joris en Sam zitten na hun succesvolle beklimming van Denali nog steeds op 14000 voet. Na de beklimming hebben ze een bedelronde georganiseerd bij de andere mensen daar aanwezig. Resultaat: eindelijk nog eens volledig gevulde magen! Na het rusten hebben ze de zakken ingeladen om richting Cassingraat te vertrekken. Eten voor 5 dagen en voor de rest enkel het hoogst noodzakelijke. Om aan de start van de route te geraken moeten ze zo een tweetal uur sporen en daarna zo een duizend meter afdalen. Helaas werkt het weer niet mee. Een dag of 4 een stabiele meteo is toch noodzakelijk, en op onderstaan kaartje zie je dat dat spijtig genoeg niet het geval is…
De nacht van maandag op dinsdag zou ik precies niet in een tentje op een graatje doorbrengen (alhoewel :-)). Voor het eerst hoorde ik Sam zijn stem wat ‘downer’ als anders. Ze zijn perfect geacclimatiseerd, staan fysiek en mentaal zeer scherp maar er ligt gewoon teveel sneeuw. Als je op expeditie vertrekt weet je natuurlijk dat dat kan gebeuren, klimmers zijn nu eenmaal afhankelijk van zoveel factoren die op het goede moment allemaal moeten samenvallen. In ieder geval begrijp ik hen volledig, ze hebben gewoon onwaarschijnlijk veel zin om eens technisch te gaan klimmen.
Wie weet komt het ‘goedweervenster’ er nog aan, we houden jullie op de hoogte!
Mount Coach 