We zijn er weer mee weg!

Morgen is het weer D-day, onderstaand zinnetje was voor Koen en mij genoeg om een eurolinesticket naar Chamonix te boeken.

Etablissement probable de conditions anticyclonique durables à partir de mercredi.

Na al dat sneeuwgeweld is het hoog tijd om nog eens met de ijsbijlen aan de slag te gaan.

Aan de andere kant mag er nog altijd een klein frontje paseren, want na het verlies van men freerideski’s eerder dit seizoen is er weer iets nieuws uit de lucht gevallen:

BMB skis

BMB skis

De mannen van BMB-ski’s hebben me voorzien van een paartje customski’s die ik eens op de rooster moet leggen. De 2 sympathieke mannen waren oorspronkelijk van plan enkele ski’s voor zichzelf te bouwen, maar ondermeer door de dynamiek op  Wepowder kwamen er meer en meer aanvragen van anderen. De ski’s die ik nu meeheb hebben volgende afmetingen: 115mm onder de voet, vooraan 147 en achteraan 128mm. De radius is rond de 20m en voor- en achterzijde hebben rocker (de punten gaan al een beetje vroeger omhoog om meer drijfvermogen te hebben in poedersneeuw). In mijn ogen qua afmetingen een ideale ski om in de alpen aan de slag te gaan. Veel ‘float’ maar toch nog een leuke radius om op de piste en tijdens traversées niet in de problemen te komen. Ik ben zeer nieuwsgierig en hou jullie zeker op de hoogte over men bevindingen. Het hele verhaal rond deze BaMBoe-ski verschijnt later nog.

Vous êtes Polonais?!

Deze vraag werd Sam en mij ooit gesteld door een franse gids, toen we iets onvoorstelbaar dom aan het doen waren in Chamonix… Blijkbaar is dat het overheersende imago dat Polen in de bergen hebben. “Harde mannen met veel doorzettingsvermogen die het niet te nauw nemen met de veiligheid, condities of tijdsduur van hun beklimming.”

Nog maar enkele dagen geleden ontmoette ik zelf 2 jonge Poolse klimmers. Maar toen ik hen vertelde over dat heersende imago, waren ze er als de kippen bij om te ontkennen dat ook zij zo zijn. Blijkbaar gaat dit vooral op voor de oudere generatie Poolse klimmers.

Toch bleken er enkele van die vooroordelen toch gegrond. Zo klommen ze inderdaad niet met het modernste materiaal, vooral daar bv. een ijsbijl al gauw 2 weken loon kost in Polen. Maar ipv daar over te zeuren, zoeken ze creatief en handig naar oplossingen voor dit probleem. Ze beschikten over zelf gemaakte! ijsbijlen, titanium ijsvijzen (die bij hen maar 7euro kosten) en vervangen het lemmet van hun bijl pas als het nog maar enkele cm’s lang is… Harde mannen die Polen!

Cochamo Valley

Eind 2008 is een team van Oostenrijkers, waaronder David Lama, samen met Jorg Verhoeven naar Cochamo Valley getrokken…het Yosemite van Zuid-Amerika. Daar hebben ze enkele mooie eerstbeklimmingen gerealiseerd. En het niveau van die route’s bevestigt nog maar eens wat er gebeurd als goeie sportklimmers zich ook in dit soort terrein gaan uitleven…

jorg verhoeven, cochamo valley

jorg verhoeven, cochamo valley

Enkele nieuw geopende route’s:

Meataholic (7c+, 450m)
The Dutch Corner (7c, 550m)
Robinson Crusoe (7b / 7a oblig., 700+ m)
Footsy Variation – (8a, +/- 1040m)
Somedays Twice (7c, 440m)

Meer info hier

Wepowderdrink in België

Ok, het mag geweten worden: op vrijdag 27 maart gaat de 3de wepowderdrink door in België.

Waarom die heisa? Wel, het concept, bekend onder de naam ‘poeder en borrels’, heeft plaats in Café ‘Ons Huis’ te Lebbeke, waar Koen Van Hiel cafébaas is. Op de Wepowdersite wordt hij beschreven als één van Belgie’s most dedicated poederrijder,maar menig Mountcoachers kennen hem als Mr Pontoon de mobilhomefixer. 

Er is geen beter excuus om een ganse avond over skiën te lullen met wat bier en een leuke bende freeriders. De makers van het Wepowderboek zullen er zeker bij zijn en ze brengen ongetwijfeld nog wat demomateriaal van allerlei ski en boardmerken mee. Als dat nog niet genoeg is krijgt iedereen die zijn Wepowderboek meebrengt op de avond zelf 3 gratis consumpties! De hele nacht skifilms, muziek en slaapplaats voor achteraf zijn ook voorhanden.

Spread the word en hopelijk is er een grote delegatie Mc’ers aanwezig!

 

één van Belgie's 'Most dedicated poederrijders' aka. Koen Van Hiel

één van Belgie's 'Most dedicated poederrijders' aka. Koen Van Hiel

wepowder

onbekende skier in Tignes

Terwijl Oostenrijk bijna plooide onder de meters sneeuw had ik in Frankrijk net iets andere conditie’s.

Maar dat dat geen ramp hoeft te zijn illustreert volgend filmpje van een onbekende Engelsman.

Ik kon hem toevallig filmen toen ik de onderste kant van die flank wou afskiën. Helaas was ik niet in het juiste gezelschap om ook even omhoog te stappen…

Toch men respect voor de skier, mooie flank en een moeilijke lijn skiën, ik geef toe dat ik wat jalousie voelde. Wie ooit met mij in Tignes verzeild geraakt weet waaraan hij/zei zich mag verwachten ;-)

sorry voor de slechte kwaliteit.

Nieuwe route’s in Noorwegen

Robert Jasper heeft respectievelijk met Markus Stofer en Roger Schäli twee nieuwe routes geopend in Noorwegen. Het gaat om twee ijsroute’s  van ruim 1000 meter:  “Fosslimonster” en “Into the wild”. Beiden  hebben een waardering moeilijker dan M8 en WI6.

Daar kunnen ze zelfs in Cogne niet aan tippen…

Fosslimonster M8+, WI6+, E5 1000m

Fosslimonster M8+, WI6+, E5 1000m foto: Robert Jasper

Meer foto’s vind je hier.

Het verhaal achter supercouloir

Tags

Zoals beloofd een klein verslagje over onze ervaringen in supercouloir:

Vrijdag, de dag na de poging van Joris en Sam,  zou het voor ons dus SUPER-dag geweest moeten zijn, maar een onverwachte mist en harde wind lieten ons terug in het bed van de abri Simond kruipen, onze gratis overnachtingplaats vlakbij de dure Cosmique hut. Een dagje extra acclimatiseren dan maar, genieten van al het achtergelaten eten in de Abri en het stralende weer de rest van de dag. In de namiddag krijgen we van Sam en Joris een berichtje dat het morgen ‘Grand Beau’ wordt en  beginnen we alvast te dromen!

Zaterdagochtend piep ik door het raampje van de hut en zie duizenden sterren, ik verwacht een bijtende koude als ik buitenkom, maar al snel gaan donsjas, Gore-tex en zelfs fleece uit tijdens de instijg, 6u ’s morgens en al zweten… dat belooft. Na wat zoeken vinden we dan toch de route zodat we in een stralend zonnetje kunnen beginnen aan de eerste 100 m mixed klimmen. Ondanks de meer dan behoorlijke moeilijkheidsgraad zit het kopje goed en ieder neemt een lengte voor zijn rekening. ‘Your playing with the big boys now’ klinkt het in mijn hoofd als ik mijn lengte voorklim. Ook Koen geraakt veilig door zijn lengte en Tim klimt nog het stukje overhangend ijs dat het einde betekent van de mixed, so far so good. We steken nog snel iets achter de kiezen en laten de rugzak op de relais achter voor de 6 lengtes ijs.

We klimmen elk afwisselend een lengte voor, tot Tim het erg moeilijk krijgt, niet qua klimniveau, maar een hevige pijn aan de luchtwegen speelt hem duidelijk parten en belet hem de laatste cruxlengte te klimmen. Omdat Hans een relais was overgeslagen moest er ook nog een stukje simultaan geklommen worden wat nog extra spannend was, maar alles verliep, net als in de Chèré, weer behoorlijk vlot zodat we om 17u aan de afdaling konden beginnen. In welgeteld 1u en 10 minuten stonden we terug aan de voet van het couloir. (Wat werkt een shunt toch gemakkelijk…) Even werd er nog getwijfeld om een helikopter te bellen, want Tim voelde zich echt wel slecht, maar uiteindelijk bewees hij over een grote portie doorzettingsvermogen te beschikken. Moeizaam, maar volhardend bereikten we uiteindelijk, even exotisch als warm, onze slaapplaats voor vannacht: de toiletten van de Aiguille du Midi.

Zo werd alvast één droom voor deze winter verwezenlijkt! Bovendien bleek uit de samenstelling van onze cordé dat het concept van Mount Coach echt werkt: “Een netwerk van goeie klimmers creëren, die mooie prestaties willen neerzetten in de bergen!”

Supercouloir: check!

Tags

Gisterenavond thuis gekomen vanuit Chamonix! Een beetje gebroken en uitgeput, maar met een tevreden gevoel. We (Hans, Tim, Koen) zijn er in geslaagd om Supercouloir via de mooie ‘direct-lijn’ te klimmen!! Alvast één van die dromen voor deze winter verwezenlijkt…

Supercouloir IV 5+ 5c/M6, 800m

Supercouloir IV 5+ 5c/M6, 800m

Het verslag van onze kleine ‘epic’ zal snel op de blog verschijnen…

Powderalarm!!!

An L hikend naar nieuwe lijnen

An L hikend naar nieuwe lijnen

Terwijl An en Yannich een week pre-booked vakantie doorbrachten aan de verkeerde kant van de Alpen, hadden Sanne en An L. meer geluk. Zij zaten wel aan de juiste kant van de Alpen en genoten dan ook met volle teugen van de dagelijks vers gevallen poeder.

Vooral woensdag werd een schitterende dag. Tegen 9 uur stonden we aan de Alpspitzbaan in Garmisch. En … we hadden geluk. Het was de eerste dag dat de lift open was, we haalden de eerste lift en het beste …. er waren geen locale poederhelden op te sporen. Onze dag kon al niet meer stuk.

Genieten was het zeker. We hebben die dag als “Scheissländers” onze handtekening in alle maagdelijke hellingen kunnen achterlaten. Zalig!

 
40 cm verse poeder

50 cm verse poeder

sanne's spoor

sanne's spoor

Terug van Tignes

Tags

,

Voor elke toerist moet de krokusvakantie in Frankrijk eentje geweest zijn om nooit meer te vergeten! 6 dagen zon op rij en heerlijke pistes, wat wil een mens nog meer?

Hmm,  iemand die ooit al met mij geskied heeft moet toch de ironie in bovenstaande zin doorhebben. Als rechtgeaarde poederskier was dit dus wat minder. Maar geen paniek, er viel nog wel wat te beleven in Tignes:

 

de Tufs couloirs, Tignes

de Tufs couloirs, Tignes

koen aan de Tufs couloir

Koen VH aan de ingang van de Tufs couloir

10 cm verse sneeuw en lawinegevaar 2 waren geen slechte omstandigheden om op zoek te gaan naar wat uitdagendere lijnen voor in de toekomst. Volgende keer in Tignes staat de couloir links naast de middelste top hoog op men verlanglijstje. Ik zag 2 Britten de lijn er rechts van skiën (filmpje volgt later), dus het is zeker mogelijk!

 

een droomlijn voor de toekomst

een droomlijn voor de toekomst

 

lekker cruisen op een beetje vers

lekker cruisen op een beetje vers

Voor de rest spendeerden we wat tijd in het funpark en ontdekten we de Valée Perdu, een bekende maar leuke vallei om af te dalen naar Val d’Isère, via allerlei natuurlijke obstakels.

 

Yannick over de rainbow, Val d'Isère

Yannick over de rainbow, ...

Yannick over de C-rail

... en over de C-rail, Val d'Isère

Ingeborg in de Valée Perdu

Ingeborg in de Valée Perdu

Zeker een geslaagde vakantie, maar nu kijk ik er toch naar uit om eindelijk men ijsbijlen eens in wat ijs te rammen!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag