Het koudefront dat boven Europa hing zorgde voor ijs.  Dat er watervallen gevormd zouden zijn was redelijk zeker, maar waar we deze zouden  vinden moesten Joris en ik onderweg nog uitzoeken .  Richting Chamonix zouden we rijden, dat stond al vast. Eens ginder aangekomen bleek dat Cogne wel eens in conditie zou kunnen liggen.  En inderdaad!!! Lillaz Gully waar wij voor kozen was weer een heel avontuur. De eerste lengte,  die bestond uit een stukje ijs,  gevolgd door een tricky plaat met povere afzekering bleek een goede samenvatting voor de rest van de route. Onze mixte skills werden hier zwaar beproefd. hmmm…. we liked!!!

zicht op de rest van de route na de eerste lengte

Na even gepolst te hebben bij  de locale gids,  zetten we onze zinnen op cold couloir. We kwamen toe onderaan de couloir, we keken naar boven en zagen veel ijs. Al snel bleek de eerste lengte niet zo eenvoudig. Enkele delicate passages op fragiel ijs brachten Joris naar de eerste relais. Het is duidelijk dat het seizoen nog maar net begonnen is!

Tim aan het genieten in de voorlaatste lengte van cold couloir

We besloten Cogne achter ons te laten en naar Val Ferret te gaan, deze vallei start in Courmayeur en loopt nog wel wat kilometers door richting Zwitserland. Joris had er eerder dit jaar een mooie goulotte gespot.  Door een probleempje met mijn toerskibinding kwam deze geplande zware course niet verder dan een mooi toerskitochtje doorheen Val Ferret. Deze redelijk onbekende goulotte op de petit Mont Gruetta is in conditie en vraagt om beklommen te worden!

Om deze 4daagse af te sluiten nog even langs le fayet gepasseerd voor wat drytolen. En verzuurd waren we!!!

Hoi,

Enkele dagen geleden kregen we een mailtje van ons aller coach, Sanne!
Hij vroeg om er wat van op de site te zetten, dus hier komtie!

Pinguïns,
Groetjes uit Utsteinen. Ik ben nu al een paar dagen op de prinses
Elisabeth basis en probeer mijn bioritme in orde te krijgen. 24 uur
daglicht is niet eenvoudig, het lijkt wel of ik altijd moe ben. Het werk
is ook redelijk zwaar, er is nog voor 100 jaar werk, zo lijkt het wel.
Gisteren en eergisteren heb ik me vooral bezig gehouden met het
verplaatsen van tonnen sneeuw en ijs, met de hand en een schop. Na de
winter is er zoveel ondergesneeuwd, vooral de zonnepanelen en daar
kunnen de machines niet aan. Met de hand dan maar, het voelt aan als een
soort ingangstest. Want na een paar dagen sneeuwscheppen, krijg je
interessanter werk. Zo heb ik al leren rijden met de Prinoth
(pistenbully) en het gebruik maken van zijn kraan en sneeuwschuiver. Ook
de sneeuwscooters hebben geen geheimen meer voor me. Vandaag heb ik
samen met mijn collega Alain Trullemans drie vlaggenmasten gemonteerd in
de rotsbodem naast het station, met een windmeter in de top. Dat was
leuk werk, vergelijkbaar met het equiperen van rotsroutes.
Met momenten is het ijzig koud, dat hangt vooral af van de wind, maar in
het algemeen is het opmerkelijk warm, tussen -10°C en rond het
vriespunt. Uit de wind en in de zon, in de tent bijvoorbeeld, is het
aangenaam warm.
De kokkin hier blijkt de uitbaatster van de Conscrits-hut in Chamonix te
zijn. Het eten is dan ook erg gelijkaardig aan dat in een berghut. Niet
bijzonder lekker moet ik zeggen, maar dat neem ik er wel bij. Ook een
paar maanden alcoholvrij zijn kan eens geen kwaad.

Morgen zondag, is het rustdag en dan ben ik van plan om de nabijgelegen
toppen eens te gaan beklimmen. Dinsdag vertrek ik naar de kust met een
konvooi Prinoth’s, tegen kerstmis komt ons schip, de Mary Arctica, daar
aan en moeten we die ontladen. We nemen een hoop container met afval
mee, die met dat schip terugkeren. Alles wordt hier opgevangen en in
vaten teruggestuurd, zelfs uitwerpselen en urine.
Ik zal kerstmis dus tussen de pinguïns aan de kust in Crown Bay vieren.
Daarna de 200km terug naar de basis bollen en waarschijnlijk tegen
Nieuwjaar nog eens terug om de volgende lading containers op te halen.
Vanaf 7 januari zullen mijn “klanten”, de wetenschappers er zijn en dan
zal ik vaak op mini-expedities vertrekken in de wijde omgeving.

Neuzeneuze,
Sanne

(ps: Jammer genoeg heeft het “www” de foto’s opgeslorpt, maar er komen er zeker nog!)