medeleven en sympathie in de klimwereld…

Tags

, ,

Dat de 2 Amerikaanse topalpinisten van het moment (Johny Copp en Micah Dash ) samen met filmmaker Wade Johnson vermist zijn in Sichuan, China is normaal geen nieuws dat op deze blog verschijnt. De drie raakten blijkbaar in de problemen bij een poging van een nieuwe lijn op Mt Edgar:

Mt Edgar Zuidoostkant (6618m)

Mt Edgar Zuidoostkant, China (6618m )

Toen ze op de afgesproken datum niet terugkwamen en er berichten binnensijpelden dat er een lichaam was gevonden in lawinepuin onderaan de berg begon een van de grootste liefdadigheids-reddingsacties ooit op poten gezet. Omdat de 2 klimmers zich zoveel jaren onbaatzuchtig hadden ingezet voor de klimgemeenschap, kwam er op korte tijd ongelooflijk veel steun;

– Enkele vrienden gingen zo snel mogelijk richting China om te helpen bij de zoekacties.

– Concurerende buitensportmerken betalen vlucht en visa aan hun eigen athleten om te gaan helpen zoeken.

– Amerikaanse politici zetten de lokale autoriteiten onder druk om de Amerikaanse hulpverleners sneller toegang te geven tot het gebied.

– Klimmers van overal storten geld voor de zoekactie te ondersteunen.

Meer info vind je hier. Dit zijn in mijn ogen allemaal prachtige staaltje van medeleven in de klimgemeenschap. Johny en Micah waren niet van de minste, met oa. een knap stukje alpinisme in de film ‘the sharp end‘, nieuwe rotstroutes in Pakistan, vrijbeklimming van ‘Freerider’ op El Cap,…

Johny en Micah comfortabel aan het bivakeren, ergens op de Petite Dru

Johny en Micah comfortabel aan het bivakeren, ergens op de Petite Dru

Hopelijk heeft dit alles resultaat, en mocht het om een of andere rede niet zo zijn ga je het hier niet te weten komen…

Belg naar K2

Van al dat gedoe over de 7 summits loop ik niet echt warm. Het kost veel geld en men kiest meestal voor de makkelijkste route op de desbetreffende bergen om toch maar zeker boven te geraken.  Maar, los daarvan, een poging wagen op K2… Daar is wel lef voor nodig. En nu gaat ook een belg zijn kansen wagen:

K2

K2

Wim smets heeft de 7 summits al op zijn palmares staan, maar deze maandag vertrekt hij naar Pakistan voor de beklimming van K2. Als hij slaagt zal hij de eerste belg zijn om de 8611m hoge K2 te beklimmen. Veel succes!

Zijn avontuur kan je volgen op zijn blog.

Taghia: The story

0905_TAGH_IMG_3308-Edit

Nu we alweer volop aan het werken zijn, vervagen de herinneringen aan de zalige klimtrip naar Taghia snel. Gelukkig kunnen we  alweer dromen van nieuwe mooie beklimmingen in Chamonix en Peru… I can’t wait!!

Maar voor wie ondertussen zelf aan het dromen is over beklimmingen in Taghia en er graag wat meer over wil weten: ons reisverhaal is te vinden bij ‘media’.

Peru komt dichterbij…

Nu ons alpine-treffen in Peru dichterbij komt (5 MC’ers die ongeveer op dezelfde moment in Peru zullen zijn), beginnen de voorbereidingen in eerste versnelling te geraken. Eigenlijk wil dit gewoon zeggen dat we op zoek zijn naar mooie bergen in de Cordillera Blanca. Omdat ieder van ons een lichte degout heeft van commercialisme in de bergsport ben ik al een tijdje op zoek zijn naar bergen die niet zo duidelijk in de topo’s vermeld staan, maar toch een mooi expeditiedoel kunnen vormen:

Hier in avant-première:

Shaqsha (5703m)

"I'm in love..." Shaqsha (5703m)

"I'm in love..." Shaqsha (5703m)

Hoog op Shasqsha (5703m)

Hoog op Shasqsha (5703m)

I take the blue pill

I take the blue pill

En als we dan toch geaclimatiseerd zijn:

Rancapalca (6162m)

de noordkant van de Ranrapalca (6162m)

de noordkant van de Rancapalca (6162m)

Technisch klimmen op Ranrapalca (6162m)

Technisch klimmen op Rancapalca (6162m)

De inspiratie en een deel van de foto’s zijn afkomstig van Chris Johnson’s blog. Een 34-jarige Amerikaan die op zijn profiel bij job: living the dream invult. Hij was vorige zomer in Peru en klom Alpamayo, Shaqsha en Rancapalca. Volg de link en druk steeds op newer post, dan kom je uit bij zijn belevenissen.

Hmm de winter

Tags

, , , ,

Enkele dagen terug van het warme Marokko, in de Alpen is de winter nu echt gedaan, de zomer komt eraan, voor mij wordt het waarschijnlijk een weekje Alpen en een 40 dagen Peru. Maar pfieuw, wat ben ik nu al aan het uitkijken naar de komende winter. In mijn hoofd worden dromen stilaan omgezet in plannen, hoe die lopen zal ik pas over een half jaar teweten komen.

Als ik aan goulotten denk komt vaak een voordracht van een mijn favoriete en zeker de interessantste klimmer, Andy Kirkpatrick in me op. Andy’s site staat bom maar dan ook bomvol tips. Omtrent materiaal, kleding, techniek, logistiek, voeding etc.

De voordracht gaat voornamelijk over een beklimming van supercouloir op FitzRoy tijdens de winter.

Andys vrienden aan een relais in Supercouloir, Andy Kirkpatrick

Andy's vrienden aan een relais in Supercouloir, ©Andy Kirkpatrick

Andy kirkpatrick vertelt op een leuke manier over de stress die je tijdens het klimmen kan hebben en hoe je elkaars grenzen verder legt. Dat je aan de relais kan vloeken op je klimpartner boven je, omdat hij te traag vooruitgaat en te veel ijs naar beneden stampt. Terwijl dat je 20 minuten later zelf met een ei in je broek door de volgende stijle lengte werkt. En je tussen de stress maar 1 ding weet en dat is zo snel mogelijk die lengte uitklimmen ongeacht er nu ijs op je vloekende klimpartner terechtkomt.

Neem een kijkje, echt een aangename voordracht met een goede portie Humor

jeremy jones gaat los

Ik moet eerlijk zijn, veel affiniteit heb ik zelf niet met snowboarden. Naar beneden glijden en bochten draaien lukt me wel, maar ik heb er nooit echt veel tijd voor overgehad om het goed te leren. Aan de andere kant heb ik wel enorm veel respect voor goede boarders. Ieder zijn sport en als je je plank goed onder controle hebt  zijn de mogelijkheden eindeloos. 1 van de grote namen uit de snowboardwereld is Jeremy Jones. Elk jaar verbaast hij me weer door in elke film waarin hij voorkomt iedereen gewoon naar huis te boarden. Extreme snelheid en een minimum aan bochten op stijle, grote wanden zijn zijn handelsmerk.

Normaal ligt zijn actieterrein in Alaska, maar deze periode is hij in Chamonix samen met Xavier De La Rue (winnaar wereldbeker freeride) om enkele mooie lijnen te boarden. De noordwanden liggen momenteel blijkbaar in perfecte conditie. Geniet van onderstaande foto’s van de Tour Ronde:

 

Jeremy Jones woorden:The Tour Ronde. At 1800 vertical drop this is considered “mini golf” in the alps.  This one had me sick to my stomach at the bottom before I headed up to climb and ride it.

Jeremy Jones woorden: The Tour Ronde. At 1800 vertical drop this is considered “mini golf” in the alps. This one had me sick to my stomach at the bottom before I headed up to climb and ride it.

 

This is the line we are hoping to hit. We would like to hit the coulior. This is the top half. It is 3500 feet of 45 to 55 degrees. It was skied once in 1977. This fact alone freaked me out....

This is the line we are hoping to hit. We would like to hit the couloir. This is the top half. It is 3500 feet of 45 to 55 degrees. It was skied once in 1977. This fact alone freaked me out....

Bekijk Jeremy Jones zijn prachtige blog en het volledige verhaal hier.

Terug van Taghia

Tags

, , , , ,

De logica ging even weer niet op. Na meer dan een jaar, door een vingerblessure, niet op rots te klimmen. Een winter enkel ijsbijlen vasthouden. Dan 3 weken in de zaal te trainen. Gaan we vlot 800m 7a Multi pitch klimmen in Taghia, Marokko. Het grote klimparadijs waar Arnaud Petit en Stephanie Bodet een huisje hebben, de gebroeders Huber de laatste maand eveneens zijn gepasseerd en Piola, de grote equipeur van Chamonix volop routes aan het equiperen is.

0905_TAGH_IMG_3422-Edit

Na onze eerste 6a route hadden we door dat we weer iets te veel hebben liggen dromen. Lengtes zijn hier 50 tot zelfs 55m, de rots is ongelooflijk ruw wat voor een serieuze touwwrijving zorgt, de behaking is niet altijd even logisch, wat tot veel stressmomenten leidde. Maar toch, wat een prachtmassief. Het zijn 10 mooie dagen en 7 mooie routes geworden. We komen hier zeker eens terug, weliswaar nadat we enkele maanden hebben kunnen trainen. Want hoewel je in Taghia best wel een weekje mooi in de 6de graad kan klimmen, zowel geëquipeerd als routes op klemblokken en friends. Bevatten de meeste mooie routes, logische lijnen en grote wanden toch enkele lengtes in de 7de graad.

Binnenkort meer!

Hier alvast enkele foto’s:

De geklommen routes:

Jebel Timghazine, Le Rêve d’Aïcha, TD- 250m 6a+ (geëquipeerd )

Jebel Taoujdad, Pilier Nord Ouest, TD- 500m 6a

Paroi De la Cascade, Elf Minuten, TD 250 6a+

Jebel Timghazine,Classe Montagne Epinal, ED- 200M 6c+ (geëquipeerd )

Paroi De la Cascade, Haben oder Sein, ED- 250m 6b+ (geëquipeerd )

Jebel Oujdad, Tip Tip Berbère, TD+ 810m 6b+

Paroi du Tire Bouchon, Tchin Tchin, TD 170m 6b

Hans en Brenda op de Zinalrothorn en de Marchzähne

Omdat het weer in Cham er niet te best uitzag zijn we afgereisd naar Zinal.  De Obergabelhorn noordwand was immers pas beklommen en dat is wel een course om uw vingers van af te likken. De instijg tot aan de hut kon nog net op tourski’s, al hebben we ze helaas erg lang moeten dragen (wat wegen die K2 freeridelatten toch veel).  De sneeuwcondities waren niet meer optimaal dus besloten we de Zinalrothorn te beklimmen.  Een leuke graat tot de schouder om daarna in een papsneeuw terug naar de hut te skiën. Het winterbivak van de mountet hut (2880m) is trouwens in tegenstelling tot andere cabans super goed in orde, met houtkachel om op te koken en kookgerief ter beschikking. Een echte aanrader om volgende winter wat te komen touren!

 

Brenda richting de top van de Obergäbelhorn

Brenda richting de top van de Zinalrothorn

 

Bijna boven...

Bijna boven...

Om zondag niet een supermooie klimdag in de auto te verspillen viel ons oog op een graatbeklimming in de topo van le Génat (de mooiste beklimmingen van Zwitserland). Slechts 45 minuten van de autosnelweg in Bulle (tussen Montreux en Fribourg), naar het dorpje Jaun, en met een instijg van 45 min vanaf de parking ligt de ‘Traversee van de Marchzähne’.  Een 4 tot 7 uur durende graatbeklimming met als hoogste punt 1996m.  Moeilijkheidsgraad : ‘D’ (een paar passen 5e graads, de rest allemaal 4) een dagje super knap ‘genüssklettern’.
Traversee van de Marchzähne, D

Traversee van de Marchzähne, D

Presles was fel!

Net terug van een meer dan geslaagde Presles trip met MC3. De zonovergoten kalkrotsen maakten nog maar eens hun reputatie van stijl, lang, hard maar ooh zo mooi te zijn waar. Met het prachtige landschap van de Vercors onder en rond ons werd er 4 dagen op rij hard geklommen. In ware MC-stijl moest iedereen eens een hele dag ‘gids van de dag’ spelen en alle lengtes voorklimmen. Geen betere manier om het uithoudingsvermogen en de mentale sterkte van iedere deelnemer te testen. Met ideale condities en een fantastische groep klimmers was dit natuurlijk geen enkel probleem. ’s Avonds waren er steeds enkele lessen touwtechnieken om de verschillende takels en touwverlengingen volledig onder de knie te krijgen.

Een volledig verslag van de trip volgt later, net zoals een nieuwe map onder foto’s waar je alle beelden zal kunnen terug vinden.

Dit zijn de geklommen routes door MC3 en enkele sfeerbeelden: La grotte, 220m, TD / Topomaniak, 200m, TD+ / Dame de coeur, 250m, TD+ / Fhara kiri, 250m, TD+ / Temps des Guenilles, 250m TD+ / Erection pestilentielle, 250m, TD+ / Coucou nous revoilou, 250m, TD+ / Singes en hiver, 250m, TD+ / On tuera tous les babas, 220m, TD+ / Les 3 fisures, 100m, TD+ / Faits d’hiver, 100m, TD+ / Pilier de nugues, 100m, TD+

Bram en Tim in de 2de lengte van 'Singes en hiver' (6b). Sanne komt ook eens piepen

Bram en Tim in de 2de lengte van 'Singes en hiver' (6b). Sanne komt ook eens piepen

An L. in de 2de lengte van 'erection pestilentielle' (6b)

An L. in de 2de lengte van 'erection pestilentielle' (6b)

Tim aan het genieten na een lengte 6b op de rochers de nugues

Tim aan het genieten na een lengte 6b op de Rochers de Nugues

Nelson in de voorlaatste lengte van 'fhara kiri'' (6a)

Nelson in de voorlaatste lengte van 'Fhara kiri'' (6a)

Bram in de traverse van Les 3 fissures, 6b

Bram in de traverse van Les 3 fissures, 6b

na het klimmen volgden nog enkele lessen touwtechnieken

na het klimmen volgden nog enkele lessen touwtechnieken

 

de MC-ladies kunnen tegen een stootje...Marijkes handen na 3 dagen klimmen

de MC-ladies kunnen tegen een stootje...Marijkes handen na 3 dagen klimmen

 

de hele bende na een meer dan geslaagde Presles trip

De hele bende na een meer dan geslaagde Presles trip

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag