Terug thuis van de schitterende klimtrip met Yannick in Chamonix, voel ik pas echt wat een belasting op je lichaam dit kan zijn…  Schaafwonden op mijn handen  en een prachtige blauwe plek op mijn knie van in M6 Solar. (Ja, hoewel niet echt esthetisch, kan het gebruik van de knie  soms een wonderlijke klimbeweging zijn die veel oplost…) Een pijnlijke elleboog en een skiduim na 5 maal de, véél te lange, Vallée Blanche af te skiën. En een algemene vermoeidheid na alweer 15u op de eurolines bus door te brengen.

En toch kijk ik er  naar uit om snel weer te vertrekken!!

Ps: Het verslag van onze trip vind je bij ‘media’

Na het zien van de schitterende foto in een vorige post (le ultime), konden we niet anders als deze ook  proberen te maken met Mount Coach klimmers erop. Direct  ook een goede  reden om eens naar het Mont Maudit bassin te trekken, een veelbelovende plek waar we nog niet eerder geweest waren. Jammer genoeg bleek de laatste, fotogenieke, lengte niet gevormd te zijn. Maar dat belette ons niet om er alsnog een prachtige dag van te maken!

Koen wijst naar Filo d'Ariane (III 5, 350m)

Hoewel… We besloten om de nacht door te brengen in de toiletten van de Aiguille du Midi(3800m). De laatste maal dat we dit deden, wa het daar een aangename 23,5°. Bij aankomst bleken de deuren helaas gesloten en konden we ons opmaken voor enkele van de koudere uurtjes deze winter. Nadat we alles wat we konden vinden onder onze kleren gestopt hadden, inclusief een krant, besloot Yannick dat het zo niet meer verder kon. Een korte smeekbede bij de ‘gardien’ deed de deur bij wonder opengaan. Helaas maakte het de nacht er niet veel comfortabeler op, want binnen bleek de warme luchtblazer de beloofde 23,5° niet meer te halen.

We kwamen dan ook al redelijk vermoeid aan bij de route, waar een driedubbele rimaye en een nakende zonneslag de eerste obstakels waren die overwonnen moesten worden. Na nog enkele lengte’s door slechte sneeuw omhoog geklommen te hebben, bereikten we de start van de moeilijkheden.  Gelukkig konden we de hele goulotte vertrouwen op bomvaste relais, waar zelfs het Belgian Rebolting Team jaloers op zou zijn!

Yannick aan de start van de moeilijkheden

Voor de rest kwamen we vlot door een 90° stukje en een prachtige 60m lengte met dun en smal ijs. Enkel de rappels en de plots verdwenen zon zorgden nog voor wat moeilijkheden. Bevroren ledematen, een blokkerend touw en een wind waar Patagonia trots op zou zijn, zorgden er toch voor dat we weer eens aan het eind van ons latijn waren!

Koen maakt zich groot in een 90° stukje

Vijf pogingen op twaalf dagen, geen slechte score voor winterbeklimmingen in het grillige Chamonix. Leve de Anticycloon! We deden weer heel wat ervaring op en zagen, buiten de Ginat en Eugster direct, nog een ander prachtig project voor de toekomst: ‘A l’est rien de nouveau”

Het heeft ons redelijk wat moeite gekost, een stormachtige nacht in de tent en een foute route, maar uiteindelijk zijn we er toch in geslaagd om een route toe te voegen aan ons palmares: Goulotte Nonstop (III 5, 400m)

Koen in goulotte Nonstop (III 5 400m)

Het werd een prachtige dag met blauwe lucht, aangename temperaturen en, vooral, een schitterende mixte route. Na enkele eenvoudige lengtes in een ruige omgeving, werd het steeds steiler en kwam er ook steeds minder ijs aan te pas. Dit maakte het klimmen steeds technischer met 3 stevige lengtes na elkaar! Onze nieuwe piton hebben we niet gebruikt, maar onze drytool capaciteiten moesten wel aangesproken worden.

Yannick in de crux van Nonstop

Mixte klimmen beviel ons fantastisch, maar in hetzelfde terrein weer rappelen zorgde steevast voor vastzittende touwen. Gelukkig werden we eenmaal geholpen door een andere cordée en konden we ons daarna zelf uit de nood helpen.  

Mixte is mooi...

Goulotte Nonstop was al onze moeite waard!!

Het zijn wat rare tijden hier in Chamonix. Ondanks ons, zonder twijfel, ‘gerenomeerde orientatietalent’, zijn we erin geslaagd om in de foute route te kruipen. Goulotte Nonestop werd zo Couloir Macho op ons palmares. Met als quotatie IV 2 zou er hier niet echt veel te beleven vallen, gelukkig bestaat er ook Couloir Macho direct IV 5. Daar zouden we ons nog wel kunnen uitleven.

Yannick in couloir macho direct (IV 5, 400m)

Al snel bleek echter dat er geen relais aanwezig waren, en dus ook geen rappelroute… Na enkele leuke lengtes, met fijne mixte en veel dubieuze zelfgestoken relais, begonnen we te beseffen dat we héél wat duur materiaal zouden moeten achterlaten om terug naar begane grond te geraken. Na de ontdekking van een achtergelaten sling met snapper besloten we dan ook te rappelen, in de hoop nog ander achtergelaten materiaal te ontdekken. Dit was de eerste maal dat we ons zomaar zouden engageren in een flank zonder te weten hoe of waar we zouden uitkomen.

een van de betere relais

Gelukkig bleken we niet de enige die hier ooit gerappeld hadden , en vonden we netjes om de 60m duur achtergelaten materiaal van anderen. Maar onze lang uitgestelde aankoop van slaghaken, zal vandaag nog uitgevoerd worden. Eindelijk snappen we waarom deze soms erg handig kunnen zijn.. Alweer een beetje ervaring rijker! Nu nog een route…

balanceren op de rand van de rimaye

Tijdens een zoektocht naar wat foto’s en info over Filo d’Ariane, een prachtige goulotte in het Maudit bassin in Chamonix, stootte ik per toeval op deze website. De 3 italiaanse gidsen hebben naast de standaard gidsenpagina ook een prachtige afdeling “Le ultime”. Mountain passion is geen loos begrip als je hun prachtig lijstje bekijkt. Nog nooit een website gezien met zo vele van mijn droomkoersen. Check it!

PS: er is ook een handige kaartlink naar alle meteocenters van de Alpen. 

de Ariane waar alle ijsklimmers zot van zijn

Er heerst toch altijd een gezonde competitiegeest onder alle mount coachers om mooie routes te klimmen. Ik kan me dan ook inbeelden dat het niet aangenaam is om thuis te zitten werken, terwijl anderen zich amuseren in de bergen…

Aan de andere kant kan ik me ook inbeelden hoe ze zich voelen bij de volgende zin: ‘door extreme omstandigheden (wind, spindrift, kou) zijn Yannick en ik gisteren net voor de cruxlengte uit Modica-Noury moeten rappelen…’ Het zag er zeker haalbaar uit, ware het iets warmer geweest, bovendien hoort sneeuw zich niet van onder naar boven te verplaatsen…dachten we!

Yannick aan het ploeteren naar Modica-Noury (III 5, 500m)

Na daarna nog een erg stormachtige nacht in de tent doorgebracht te hebben, was de moraal helemaal gebroken en zijn we moeten afdruipen. Low budget winter klimmen voor meerdere dagen blijft iets waar we niet ‘Pools’ genoeg voor zijn…

Tent uitgraven na een ruige nacht en afdruipen

Hopelijk kunnen we de komende dagen iets recht zetten en de thuisblijvers toch met een ander gevoel opzadelen!

Mount Coach 2 beklimming van Khan Tengri

Op zondag 29 maart 2009 organiseert de Commissie Expedities en Alpiene Topsport [CEAT] voor de vijfde achtereenvolgende maal haar jaarlijkse voorjaarsmeeting in Evenementencentrum AYERS ROCK Zoetermeer.

Voor wie

Herken je je in een van de volgende beschrijvingen, dan mag je deze dag beslist niet missen:

• ex-deelnemer aan ons Alpien⁺ – project
• actieve expeditieklimmer en/of TD – ED alpiene klimmer
• actieve alpiene en/of sportklimmer met ambities om in de nabije toekomst zwaardere alpiene tochten (vanaf niveau TD) te maken

Doel meeting

De CEAT organiseert deze meeting met als doel:

• het leggen en/of verstevigen van contacten tussen klimmers, die kunnen leiden tot toekomstige klimplannen op hoog niveau
• het uitwisselen van kennis en ervaring tussen zowel ervaren klimmers als nieuw alpien klimtalent

Het voorlopige programma kan je bekijken op de website van de NKBV.

Naast enkele interessante dia-voorstellingen waaronder die van de Nederlandse K2 expeditie, volgt ook de première van de dia-voorstelling van de afgelopen Mount Coach expeditie, Khan Tengri.

Spannend!